Fumed silica filled polyrethaneurea nanocomposites

Polieter bazlı termoplastik kopolimerler ve termoplastik silikon-üre kopolimerleri sentezlendi ve karakterize edildi. Polieter bazlı poliüretanüreler halkalı alifatik diizosiyanat, molekül ağırlığı 2,000 g/mol olan hidroksil sonlu poli(etilen oksit) (PEO) ya da poli(tetrametilen oksit) (PTMO) ve 2-metil-1,5-diaminopentan zincir uzatıcısı kullanılarak iki basamaklı ?prepolimer yöntemi? ile sentezlendi. Silikon-üre kopolimerleri molekül ağırlığı 2,500 ve 32,000 g/mol olan aminopropil sonlu polidimetilsiloksan (PDMS) ve halkalı alifatik diizosiyanat kullanılarak tek basamakta hazırladı. HDK H2K (hidrofobik) ve HDK N20 (hidrofilik) olmak üzere iki çeşit amorf silika polimer ağırlığının % 5-40'ı kadar çok bloklu kopolimerlere eklendi. Amorf silika tipi (hidrofobik ya da hidrofilik), miktarı ve yumuşak kısım yapısının nanokompozit özellikleri ve çekme- kopma davranışlarına etkisi belirlendi. Çalışmadan elde ettiğimiz sonuçlar şunlardır: Amorf silika eklemek (i) PEO ve PTMO yumuşak kısımlarının kristalizasyonunu etkilemiştir, (ii) PDMS yumuşak kısmının camsı geçiş sıcalığını değiştirmemiştir, (iii) polieter bazlı üretanüre kopolimerlerinin üretan ve üre kısımlarının birbirleriyle hidrojen bağlarını bir ölçüde engellemiştir. (iv) Sert kısımların hidrojen bağı yapıları amorf silika eklendikten sonra bozulmuştur. Fakat, silikon-üre kopolimerlerinin üre kısımlarının hidrojen bağlanma özelliklerinde amorf silika eklendikten sonra bir değişim gözlemlenmemiştir. Aynı polimerle hazırlanmış nanokompozitlerin de morfolojik özelliklerinde bir değişim gözlemlenmemiştir. (v) Amorf silika eklemek silicon-üre kopolimerlerinin çekme-kopma davranışlarını oldukça değiştirmiş fakat polieter bazlı sistemlerin çekme-kopma davranışlarında önemli bir etkiye sebep olmamıştır.