Anlatıdan gerçekliklere: Kentten kıra dönüş

Hiçbir hikâye birbirine benzemez. Bu sebeptendir ki her hikâyede bulduklarınız da birbirinden farklı renktedir. Bu çalışmanın hikâyesini bilinçli bir tercihle kentten kıra dönüş kararı alan bireylerin yaşadıkları ve sürdürdükleri deneyimin sosyolojik açıdan çizdiği renkler oluşturur. Alanyazında yalnızca işaret edilen ancak oldukça müphem olan bu renkler çalışma yoluyla bir araya getirilmiştir. Nitel araştırma sürecinin adımlarını takip eden bu çalışma aynı zamanda bu adımları araştırmacının deneyimleri ile buluştururken yönteme dair konum alış ve sorgulamaları da içerir. Katılımcı gözlem ve görüşme tekniğinin kullanıldığı çalışma amaçlı seçim yoluyla belirlenen 40 kişiyle gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış görüşmelerin yanı sıra tesadüfen ve kendiliğinden ortaya çıkan temaslar yoluyla 11 kişi ile gerçekleştirilen yapılandırılmamış görüşmeleri de kapsar. Araştırma konusu, amacı, yöntemi doğrultusunda etnografi ve temellendirilmiş kuram desenlerinin teması ve birlikteliğini sağlayan bu çalışma kırsal alanlara dönüşün karakterini araştırma öznelerinin sesi ve araştırmacının alan gözlemleri ile betimleme ve analiz etme çabasının sonucudur. Araştırmacı olarak tam gözlemci pozisyon ile tam katılımcı pozisyon arasında gezindiğim çalışmanın saha süreci yaklaşık bir yıllık bir zaman dilimini kapsamaktadır. Çalışmanın sahası, deneyimin gözlemcisi ve paylaşımcısı olma üzerine inşa edilen metodolojik anlayış doğrultusunda tespit edilen, ulaşılabilen, dahil olmayı kabul eden öznelerin yaşamlarını sürdürdükleri Bursa, Burdur, Eskişehir, İzmit, Muğla, Sakarya illerindeki kırsal alanlardan oluşmaktadır. Sahadan işitilen seslerin değerlendirilmesi sonucunda başka türlü bir gelecek tasavvurunu içerisinde barındıran kırsala dönüş hareketliliğine dair derin bir anlayış kazanmanın yolunun kırsala dönüşçülerin sosyo-biyografileri ve yaşam deneyimlerine odaklanılmasından geçtiği ortaya çıktı. Onların bireysel yaşam deneyimleri hareketliliği kolektif bir çerçevenin içerisine yerleştirdi. Bu yolla alternatif bir yaşam biçiminin diğerlerine göre daha anlamlı, başka bir hissetme ve yaşama şekli açısından taşıdığı potansiyelin ne denli mümkün ve sürdürülebilir olduğu da görüldü.