Anne-baba stresinin ebeveyn tutumu ve okulöncesi dönem çocuklarının problem davranışı ile ilişkisi

Bu araştırmanın temel amacı, ebeveynlerin yaşadığı stresin ebeveynlik tutumları ve okul öncesi dönemdeki çocukların problem davranışları ile olan ilişkisini incelemektir. Araştırma, Adana ili Ceyhan ilçesinde 3-6 yaş arası çocuğu bulunan 146 ebeveyn (128 kadın, 28 erkek) ile yürütülmüştür. Araştırmada nicel araştırma deseni benimsenmiştir. Veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Anne-Baba Stres Ölçeği, Ebeveyn Tutum Ölçeği ve Problem Davranış Ölçeği kullanılmıştır. Veriler SPSS programı ile analiz edilmiş; analiz sürecinde bağımsız örneklemler t testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA), korelasyon ve çoklu doğrusal regresyon analizlerinden yararlanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular, ebeveyn stres düzeyinin ebeveyn tutumları üzerinde anlamlı etkileri olduğunu göstermiştir. Ebeveyn stres düzeyi arttıkça otoriter ve izin verici tutumların yükseldiği, buna karşılık demokratik tutumun azaldığı gözlenmiştir. Ebeveyn stresi, ebeveynin demokratik tutumu ve izin verici tutumumu çocuklarda problem davranışı etkilemektedir. Ebeveyn stresi, ebeveyn izin verici tutumu ve çocuklarda problem davranış arasında pozitif yönlü bir ilişki varken, ebeveynin demokratik tutumu ile problem davranış arasında negatif yönlü ilişki vardır. Araştırma sonuçları, ebeveyn stresinin çocukların davranışsal gelişimi üzerinde belirleyici bir etken olduğunu ve okul öncesi dönemdeki problem davranışların önlenmesinde ebeveyn stresinin azaltılmasının ve olumlu ebeveynlik yaklaşımlarının teşvik edilmesinin önemli olduğunu ortaya koymaktadır.