Anne ve babaların duygusal sosyalleştirme davranışları: Çocukların uyumu ile ilişkiler

Duygu sosyalleştirme (DS), ebeveynlerin çocuklarının duygularına verdikleri tepkiler ve bu duyguları yönlendirme biçimlerini ifade eder. Ebeveynlerin destekleyici tepkileri çocukların olumsuz duygularla baş etmesine ve psikolojik uyum geliştirmesine katkı sağlarken, destekleyici olmayan tepkiler içe yönelim ve dışa yönelim problemleriyle ilişkilidir. Bu tez çalışmasının amacı, ebeveynin ve çocuğun cinsiyetine bağlı olarak DS ile çocuk uyumu arasındaki ilişkilerin farklılaşıp farklılaşmadığını ve ebeveyn DS davranışlarının çocuk ve ergenlerin problem davranışları ve prososyal davranışları üzerindeki yordayıcı rolünü incelemektedir. Bu çalışma, yaşları 4 ila 17 arasında değişen çocukların Türk ebeveynlerinden toplanan ulusal temsili anket verilerini kullanıldığı TÜBİTAK destekli proje (1003-118K032) kapsamında yürütülmüştür. Çok değişkenli varyans analizden elde edilen sonuçlar, ebeveyn ve çocuk cinsiyeti arasında kısmen cinsiyete dayalı duygu sosyalleştirme (DS) örüntülerini ortaya koymuştur. Ebeveyn DS, cinsiyetin düzenleyici rolüne bağlı olarak çocukların sosyal-duygusal uyumunu önemli ölçüde yordamıştır. Bu bulgular, ebeveyn ES ile çocuk uyumu arasındaki bağlantıyı incelerken kültürel değerleri, toplumsal cinsiyet normlarını ve aile dinamiklerini göz önünde bulundurmanın önemini vurgulamaktadır.