Antihipertansif ilaç etken maddeleri amlodipine ve Ramipril'in genotoksik etkilerinin incelenmesi

Antihipertansif ilaçlar, yüksek kan basıncını belirli bir aralıkta ve dengede tutmak amacı ile kullanılmaktadır. Antihipertansiflerin tedavi amaçlı uzun süreli, hatta ömür boyu kullanılması gerekebilmektedir. Antihipertansif ilaç etken maddesi olan Amlodipine kalsiyum kanal blokeri olarak, Ramipril ise anjiyotensin dönüştürücü enzim (ACE) inhibitörü olarak etki etmektedir. Bu çalışmada Amlodipine ve Ramipril'in in vitro genotoksik etkileri insan periferal kan lenfositlerinde kromozom anormallikleri (KA) ve mikronukleus testi (MN) kullanılarak belirlenmiştir. Ayrıca bu ilaç etken maddelerinin mitotik indeks (MI) ve nükleer bölünme indeksi (NBI) üzerindeki etkileri de incelenmiştir. Amlodipine için 0,36; 0,78; 1,56; 3,13; 6,25 µg/mL'lik, Ramipril için 19,53; 39,6; 78,3; 156,2; 312,5 µg/mL'lik konsantrasyonlar kullanılmıştır. Yapılan incelemeler sonucunda Amlodipine'nin 24 ve 48 saatlik muamele sürelerinin her ikisinin de kontrol ve çözücü kontrole kıyasla kromozomal anormallik frekansında anlamlı bir değişikliğe sebep olmadığı görülmektedir. Bir diğer antihipertansif ilaç etken maddesi Ramipril'in kromozomal anormallik testi sonucuna göre 24 saatlik uygulamasında anormal hücre yüzdesi kontrol ve çözücü kontrole göre anlamlı bir değişiklik göstermemiştir. Ancak 48 saatlik uygulamada ise anormal hücre yüzdesi ve hücre başına düşen anormallik sayısında, en yüksek üç konsantrasyonda (78,13; 156,25 ve 312,5 µg/mL) artış gözlemlenmiştir. Amlodipine'nin mitotik indeks değerlerinde, her iki muamele süresinde de kontrole ve çözücü kontrole göre en yüksek iki konsantrasyonda (3,13 ve 6,25 μg/mL) anlamlı düşüşe neden olduğu tespit edilmiştir. Ramipril'in mitotik indeks değerlerinde 39,6; 78,3; 156,2 ve 312,5; μg/mL'lik konsantrasyonlarında kontrole göre anlamlı bir düşüş ve 78,3; 156,2 ve 312,5; μg/mL'lik konsantrasyonlarında ise çözücü kontrole göre anlamlı bir düşüş görülmektedir. Amlodipine mikronukleus ve nükleer bölünme indeksine değerlerinde kontrol ve çözücü kontrole göre anlamlı bir farklılığa neden olmamıştır. Diğer yandan Ramipril uygulamasının mikronukleus frekansında kontrol ve çözücü kontrole göre artışa sebep olduğu gözlenmiştir. Bu artış kontrole göre en düşük konsantrasyon hariç tüm konsantrasyonlarda istatistiksel olarak anlamlı iken çözücü kontrole göre ise en yüksek üç konsantrasyonda (78,53; 156,25 ve 312,5 µg/ml) anlamlıdır. Yapılan çalışma sonucunda Ramipril'in de nükleer bölünme indeksi üzerine herhangi bir etkisinin olmadığı tespit edilmiştir. Sonuçta Amlodipine ve Ramipril'in in vitro insan lenfositlerinde yüksek konsantrasyonlarda önemli bir sitotoksik etkiye sahip olabileceği, buna karşın Amlodipine'nin genotoksik etkiye neden olmayabileceği, Ramprilin ise özellikle yüksek konsantrasyonlarda genotoksik olabileceği sonucuna varılmıştır.