Ara rejim dönemlerinde Türkiye'nin güvenlik politikası

Ara rejim dönemleri yönetimde ordunun etkisinin fiili olarak hissedildiği dönemlerdir. Türkiye'de 27 Mayıs 1960'ta gerçekleşen darbeden 20 Kasım 1961'de sivil hükumetin kurulmasına kadar olan dönem ilk ara rejim dönemidir. İkinci olarak, 12 Mart 1971'de ordu tarafından hükumete verilen muhtıradan 26 Ocak 1974 tarihinde sivil hükumetin kurulmasına kadar olan süre ikinci ara rejim dönemi olarak bilinmektedir. Son olarak 12 Eylül 1980 darbesinden 13 Aralık 1983'te sivil hükumetin kurulmasına kadar olan süre üçüncü ara rejim dönemi olarak değerlendirilmiştir. Bu çalışma kapsamında ara rejim dönemlerinde Türkiye'nin güvenlik politikalarının incelenmesi amaçlanmıştır. Konu ile ilgili daha önce yapılmış çalışmalar, hükümet programları, basın kaynaklarından elde edilen bilgilerle konu incelenmeye çalışılmıştır. Belirtilen dönemlerde Türkiye'nin anarşi ve terör olayları dışında komünizmin yayılmasını iç tehdit olarak, komünizmin yayılmasını desteklemesi ve bazı toprak taleplerinden dolayı Sovyetler Birliği'ni ve NATO müttefiki olmasına rağmen Kıbrıs Meselesi ve Ege Denizi'nde yaşanan anlaşmazlıklardan dolayı Yunanistan'ı dış tehdit olarak gördüğü görülmüştür. Yine bu dönemin sonlarında ASALA ve PKK terörü de ülkenin güvenlik açısından dikkate aldığı gelişmelerdir. Türkiye'nin bu güvenlik durumlarına yönelik yaptığı çalışmalar ise uluslararası ittifaklara bağlı kalmak ve Silahlı Kuvvetlerin etkinliğini geliştirmek olmuştur.