Karmaşıklık dizgesinde mimarlık: Kaos teorisi aracılığıyla bir yaklaşım

İçinde bulunduğumuz karmaşık dünyayı anlamlandırabilmek için tarihte bir çok teori ortaya atılmıştır. İlk başta beşeri bilimlerde kendini tanımlayan Kaos teorisi, bugün, mimarlığı ve sosyolojiyi kapsayan sosyal bilimlerde de büyük ilerlemeler kaydedilebileceği konusunda bize umut vermektedir. Bu bağlamda, lineer olmayan sistemleri inceleyen teori, güncel mimarlığı okumanın bir aracı olarak görülebilir. Teorinin kelebek etkisi felsefesine göre, evrendeki hiç bir olay ve olgu bağımsız olarak düşünülemez. Dolayısıyla, bugün, güncel mimarlığı inceleyebilmek için metropol kente ve sosyolojiye bakmak kaçınılmaz görülmektedir. Metropoller, artık doğrusal olmayan doğal ortam ve toplum tarafından yaratılmış doğrusal düzen çerçevesinde, mimari deneyimin en karmaşık sahnesi olarak kabul edilebilir. Bugün, kentin dönüşümü ve bu dönüşümün yol açtığı toplumsal dinamikler çerçevesinde mimar/mimarlık/mekan bağlamında bir tıkanıklık ve tekrarın olduğu söylenebilir. Modern bireylerin yaşadıkları toplumsal dönüşümlerin mekânsal sonuçlarını incelemek, ancak metropol kent ile mimar arasındaki güçlü ilişkinin önemini kavrayarak mümkündür. Mimarlık üretimi ve bugünün mimarının düzen/düzensizlik karşısında edindiği bakma biçimlerinin arasında doğrudan bir ilişki vardır. Kaos Teorisi aracılığıyla, bu çalışma, bugünün bireyinin gündelik yaşamın karmaşıklık dizgesindeki bakma biçimleri ve bugünün mimarının bu dizgedeki yeri ve rolü üzerine tartışacaktır. Diğer bir deyişle, bu tez, bugünün mimarının hangi tutumunun, kentin/mimarlığın dönüşümünü başlatacak müdahale aracı olabileceği üzerine odaklanmaktadır. Anahtar kelimeler: Kaos teorisi, Mimar, Karmaşıklık, Düzen, Metropol kent