Arcus longitudinalis pedis pars medialis yüksekliğinin propriosepsiyon ile ilişkisinin değerlendirilmesi

Ayağın dinamik yapısını ayak kasları, bağları ve arkları sağlamaktadır. Üç bölümde incelenen ayak arkları arasında en geniş ve yüksek olanı arcus longitudinalis pedis pars medialis (ALPPM)'tir. Propriosepsiyon kas iğciği ve golgi tendon organı aracılığıyla afferent bilgiyi bilinçli ve bilinç altı yolaklarla işleyerek hareket kontrolünü, uzamsal vücut farkındalığını ve vücut parçalarının birbirlerine göre konumlarının algılamasını sağlar. Bu çalışma ALPPM yüksekliğinin propriosepsiyon ile ilişkisini değerlendirmek amacıyla yapıldı. Çalışmaya 61 katılımcı dahil edildi ve 95'i normal ark, 27'si düşük ark olmak üzere 122 ayak üzerinde ölçümler gerçekleştirildi. Katılımcılardan sosyodemografik bilgileri alındı, el ve ayak tercihleri için katılımcılara anket uygulandı. Ark yüksekliği iki farklı parametre ile propriosepsiyon yeteneği ağırlık aktarılan ve aktarılmayan pozisyonlarda dört farklı açı ile değerlendirildi. Yapılan istatiksel analizler sonucunda normal ve düşük ark grupları arasında propriosepsiyon keskinliği karşılaştırıldığında ağırlık aktarılan pozisyonda dominant tarafta normal ve düşük ark grupları arasında 20° plantar fleksiyon (PF) açısında anlamlı fark tespit edildi. Ark yüksekliği ile propriosepsiyon keskinliği arasındaki ilişki incelendiğinde dominant tarafta ağırlık aktarılan pozisyonda 20° PF açısında ve ağırlık aktarılmayan pozisyonda 10° PF açısında negatif yönlü düşük düzey ilişki tespit edildi. Resesif tarafta ark yüksekliği ile propriosepsiyon keskinliği arasında anlamlı korelasyon bulunamamıştır. Çalışmamızda özellikle ağırlık aktarılan pozisyonda dominant tarafta ark yüksekliği ile propriosepsiyon arasında anlamlı ilişki tespit edilirken resesif tarafta anlamlı ilişki bulunamamıştır. Literatür taraması yapıldığında primer olarak ark yüksekliği ile propriosepsiyon arasındaki ilişkiyi inceleyen çalışmaya rastlanmamıştır. Bunun yanında az sayıda çalışma ALPPM yüksekliğinin propriosepsiyon ile korelasyonunu incelemiştir. Bu sebeple çalışmamızın alanında umut veren çalışma olduğunu, yapılan ölçümlerin ve elde edilen sonuçların literatüre önemli katkılar sağladığını düşünüyoruz.