Arkaik ve Klasik Dönem eski Yunan toplumunda ölüm kavramı

Tarih boyu kendini bilen insanın farkında olduğu en önemli bilgilerden biri ölüm olgusu olmuştur. İnsansı atalarımızdan itibaren bu ölüm olgusunun farkına varmış olmalıyız. Bugün dahi insansı maymun sürüleri içerisinde bulunan bir üyenin ölümüne sürünün diğer insansı maymun üyelerinin saygılarını sunması görülen bir durumdur. Yani on binlerce yıldır insanlar ve insansı ataları ölümün ve dolayısıyla bu ölüm adı verilen durumun kendi başlarına da geleceğinin farkındadırlar. Bu yok olup gideceğinin farkında olma bilgisi ilkel atalarımıza bir şekilde kendini sonsuz kılma dürtüsü katmış olmalıdır. Fransa'nın Chauvet Mağarası'nda bulunan duvar resimlerinden, Neandertal mezarlarında bulunan objelere ve oradan Mısır'ın ünlü Keops Piramidi'ne kadar, insanlığın yaratmış olduğu tüm kültür varlıkları bu sonsuz olma dürtüsünün tinsel dışavurumu olmuştur. Kuzey Kafkasya'dan kopup Balkanlar'a oradan da tüm Ege Denizi çevresine yayılan Hint-Avrupalıların torunları Hellenler de; hem yerleştikleri bölgenin kültürü hem de Hint-Avrupalı atalarının geliştirdiği ölüm anlayışı çerçevesinde geniş bir ölüm kozmolojisi ve ölüm ritüeli biçimi geliştirmişlerdir. Ölüyü kahramanlaştırma ve onu ölümsüz kılmak Hellenlerdeki en belirgin ölüm sonrası meselelerden olmuştur. Hellen kültürünün her döneminde Athanatos (Αθάνατος) yani ölümsüz kılma anlayışı damgasını vurmuştur. Homeros'un Ilyada adlı eseri de aslında Akhilleus'a adanmış bir mezar anıtından başka bir şey değildir. Bizim çalışmamızda amaçladığımız şey ise antik metinlere arkeolojik kanıtlar arayarak, Hellen tarihinin Arkaik ve Klasik Dönemlerde ölüm kavramını nasıl ele aldığını ve ne tür farklı ritüeller geliştirdiğini ortaya koymak olmuştur. Anahtar Kelimeler: Hellen, Arkaik, Klasik, Ölüm, Mezar