Okul bağlamında çocukların öznel iyi oluş hallerinin değerlendirilmesi

Çocuklar çok erken yaşlardan itibaren uzun zaman dilimlerini okulda geçirirler. Okul hayatının birçok farklı elementi çocukların öznel iyi oluş hallerine etki eder. Bu araştırmanın amacı çocukların kendi gözlerinden kendi öznel iyi oluş hallerini nasıl anladıklarını ve okul bağlamında ilişkisel unsurların çocukların öznel iyi oluş haline nasıl etki ettiğini anlamak için bir kavrayış sunmaktır. Hem devlet hem de özel okula giden, 9- 12 yaş arası, 18 kız ve 19 erkek çocuk bu araştırmaya katılmıştır. Katılımcılar çeşitli sosyoekonomik ve etnik sınıfa dahildir ve hepsinin dindarlık seviyesi farklıdır. Mülakat, 18 ülkenin katılımıyla gerçekleşen Çocukların İyi Oluşlarının Anlaşılması – Çok Uluslu Kalitatif Çalışma Projesi temel alınarak oluşturulmuştur. Ancak, mülakatın okulla ilgili olan kısımları bu araştırma için kullanılmıştır. Mülakatlar, Nvivo programı kullanarak kodlanmıştır. Çocukların okullardaki öznel deneyimlerini aydınlatmak için kullanılan analitik çerçeve Konu ve Rimpela (2002)' nın okul refah modelidir. Ek olarak, biyoekolojik model (Bronfenbrenner, 1979) ve okul için geliştirilen tanıma teorisi (Graham et al., 2014) ilave bakış açıları olarak kullanılmıştır. Sonuçlar, sosyoekonomik durumlar göz önüne alındığında, çocukların öznel iyi oluşlarının, öğretmenlerle ve akranlarla olan ilişkisel bağlamdan önemli ölçüde etkilendiğini göstermiştir. Belirli ilişkisel meselelerin etkisiyle okulların sağladığı olanakların çocuklar için birer yüke dönüşebileceği görülmüştür. Bu çalışma, çocukların okulun ilişkisel bağlamında, kendi deneyimlerini nasıl yorumladıklarına ve anlamlandırdıklarına odaklanmaktadır.