İntihar amacı taşımayan kendine zarar verme davranışının değerlendirilmesi: Algılanan ebeveyn tutumları ve kişilik organizasyonunun yordayıcı rolü

Araştırmaların, İntihar Amacı Taşımayan Kendine Zarar Verme Davranışlarını (KZVD) intihar girişimlerinden ayırt etmeye ve bu davranışları yalnızca belirli tanıların bir semptomu ya da travma öykülerinin bir sonucu olmanın ötesinde ele almaya başlaması, KZVD'nin özgün bir klinik olgu olarak değerlendirilmesine yol açmıştır. Yeni kavramsallaştırmalar kapsamında bu çalışma, algılanan ebeveyn tutumları ve kişilik organizasyonunun kendine zarar verme davranışı işlevleri üzerindeki yordayıcı rolünü incelemeyi amaçlamıştır. Bu amaç doğrultusunda, 25 ile 40 yaşları arasında, daha önce intihar girişiminde bulunmadığını bildiren toplam 194 katılımcıya çevrimiçi platform aracılığıyla ulaşılmıştır. Veriler, sosyodemografik bilgi formu, Kısaltılmış Algılanan Ebeveyn Tutumları Ölçeği – Çocuk Formu (KAET-Ç), Kişilik Organizasyonları Envanteri (KOREN) ve Kendine Zarar Verme Davranışı Değerlendirme Envanteri (KZVDDE) kullanılarak toplanmıştır. Hiyerarşik regresyon analizi, kişilik organizasyonu ve algılanan anne aşırı koruyuculuğunun KZVD işlevlerini anlamlı şekilde yordadığını, algılanan baba aşırı koruyuculuğunun ve algılanan ebeveyn reddinin ise anlamlı yordayıcılar olmadığını ortaya koymuştur. Anlamlı yordayıcılar arasında en kuvvetli yordayıcının kişilik organizasyonu olduğu bulunmuştur. Bulgular mevcut literatür ışığında tartışılmış, klinik çıkarımlar ele alınmış ve gelecek araştırmalar için öneriler sunulmuştur. Anahtar Kelimeler: Kendine zarar verme davranışı, algılanan ebeveyn tutumları, aşırı koruyuculuk, reddedicilik, kişilik organizasyonu