Bağdat'ta diyabetik hastalarda kardiyovasküler hastalıklar için bazı biyokimyasal risk faktörlerinin değerlendirilmesi

Diabetes mellitusun 2013'te 371 milyon kişiden 2030'a kadar 552 milyona çıkması beklenmektedir. Tüm vakaların yüzde 90 ila 95'ini oluşturan Tip 2 diyabetes mellitus (T2D), salgının çoğundan sorumludur. Kardiyovasküler hastalıklar (KVH), diyabetli kişilerde birincil ölüm nedeni olmakla beraber tüm ölümlerin yarısından fazlasını oluşturmaktadır. Yüksek düzeylerde hiperlipidemi ve kan basıncı gibi geleneksel risk faktörlerinin yanı sıra sigara ve obezite de ciddi kardiyovasküler olaylar için risk faktörleridir. Sonuç olarak, insülin direnci (IR) ve hiperglisemi, KVH komplikasyonları riskini artırmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Irak popülasyonunda T2D ve KVH arasındaki bağlantıya ve bu parametrelerin KVH risk faktörleriyle ilişkisini araştırmaktır. Zira bu alanda Iraklılar hakkında çok az araştırma söz konusudur. Toplamda 40 yaş üstü 150 kişi (88 erkek ve 62 kadın) araştırmaya dahil edilmiştir. Kontrol grubunda KVH, T2D veya başka hastalık öyküsü olmayan 50 "sağlıklı" kişi (29 erkek ve 21 kadın), T2D grubunda 50 T2D hastası (22 erkek ve 28 kadın) ve T2D ve KVH grubu için KVH'li 50 T2D hastası (37 erkek ve 13 kadın) yer almıştır. Nisan- Kasım 2021 arasında, bu kişiler Bağdat Eğitim Hastanesinde kayıt altına alınmış ve tüm katılımcılar görüşme yoluyla uygulanan bir anketi doldurmuşlardır. Serum FBG, hemoglobin A1c (HbA1c), serum C-reaktif protein (CRP), toplam kolesterol (T-Ch), trigliseritler (TG), Trigliserit-glikoz indeksi (TyG-index), düşük yoğunluklu lipoprotein kolesterol (LDL-Ch) ), yüksek yoğunluklu lipoprotein kolesterol (HDL-Ch) düzeyleri, bir kit (Roche/Almanya) yardımıyla Cobas c111 sistem ölçümü kullanılarak fotometrik iletim yöntemiyle ölçülürken, Oksitlenmiş LDL (Oxid-LDL) rekabetçi-ELISA yaklaşımı (Cusabio/Amerika Birleşik Devletleri) kullanılarak ölçülmüş ve kontrol grubu ile hasta grupları arasında karşılaştırma yapılmıştır. T2D hasta grubunda yaş (50 yaş üstü), obezite ve yüksek tansiyon prevalansı daha yüksek çıkmıştır. (T2D ve CVD) hasta grubu, T2D grubu ve kontrol grubu ile karşılaştırıldığında, glukoz ve HbA1c düzeylerinin yanı sıra Oxid-LDL, TyG-index, CRP, TG, LDL ve daha düşük HDL düzeylerine sahip olmuştur. T2D hastalarında KVH riskinin artması bu bulguların bir sonucudur. Mevcut çalışma ayrıca, yetersiz HbA1c kontrolüne sahip bireylerin, yeterli HbA1c yönetimine sahip olanlara göre makrovasküler problemler yaşama olasılığının daha yüksek olduğunu ortaya koymuştur. T2D ve CVD'li bireylerde, hem Oxid-LDL hem de TyG-indeksinin daha yüksek düzeyleri, diyabetik ve kardiyovasküler hastalarda risk ve prognoz için değerli bir belirteç olabilir. Obezite ve dislipidemi, yüksek HbA1C düzeyleri olan T2D bireylerde yüksek KVH riski ile bağlantılı olmuştur.