Atıcılarda üst ekstremite nöromusküler kontrolü ve yaralanma riskinin stabilite ile ilişkisi

Bu çalışmanın amacı, atıcılarda üst ekstremite nöromusküler kontrolü ve yaralanma riskinin stabilite ile ilişkisini araştırmak idi. Çalışmaya lisanslı olarak Türkiye Atıcılık ve Avcılık Federasyonu'na kayıtlı, en az 1 aydır profesyonel olarak havalı veya ateşli silah atıcılığı yapan 31 sporcu dahil edildi. Sporcuların sosyodemografik özellikleri sorgulandı. Nöromusküler kontrol değerlendirmesi üst ekstremite kapalı kinetik zincir stabilite testi ile yapıldı. Sporcuların "core" stabiliteleri yüzüstü, sırtüstü ve lateral köprü testleri ile değerlendirildi. Sporcuların servikotorakal bölge vücut sıcaklığı FLIR-E5 termal kamera (FLIR Systems OU, Estonia) ile ölçüldü. Maksimum sıcaklık derecesi ve maksimum sıcaklık görülen kas kaydedildi. Sporcuların üst ekstremite nöromusküler kontrolleri ile sağ lateral ve sol lateral "core" stabiliteleri arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif ilişki saptandı (p<0,05). Üst ekstremite nöromusküler kontrolleri ile yüzüstü ve sırtüstü "core" stabiliteleri arasında herhangi bir ilişki bulunamadı (p>0,05). Çalışmaya katılan sporcuların servikotorakal bölge maksimum sıcaklık bölgeleri sağda ve solda en sıcaktan başlamak üzere trapez üst parçası, rhomboid, supraspinatus ve infraspinatus olarak saptandı. Sporcuların servikotorakal bölge sol üst kadran maksimum sıcaklıkları ile yüzüstü "core" stabiliteleri arasında anlamlı pozitif ilişki görüldü (p<0,05). Servikotorakal bölge sağ üst kadran maksimum sıcaklıkları ile "core" stabiliteleri arasında herhangi bir ilişki bulunamadı (p>0,05). Sonuç olarak; atıcılara üst ekstremite nöromusküler kontrolünün "core" stabiliteden etkilenebileceği ve üst ekstremite yaralanmalarından üst trapez kasının sorumlu olabileceği düşünüldü. Bu nedenle fizyoterapistlerin atıcıları değerlendirirken ve egzersiz verirken üst trapez kasını ve stabiliteyi de içeren değerlendirme yöntemleri kullanmalarını önermekteyiz. Anahtar kelimeler: Atıcılık, nöromusküler kontrol, stabilite, yaralanma riski. Bu tez çalışması Başkent Üniversitesi Tıp ve Sağlık Bilimleri Araştırma Kurulu ve Etik Kurulu onayı (KA19/127) ile gerçekleştirildi.