Atrofik maksillada zigomatik implant, trans-sinüs implant ve pterygoid implant konseptlerinin stres dağılımlarının karşılaştırılması: Bir sonlu eleman analizi

Amaç: İleri derecede atrofik maksillanın rehabilitasyonunda konvansiyonel implant yerleştirmek için yeterli kemik bulunmadığında greftleme prosedürlerine gerek duyulmadan ekstramaksiller ankraj bölgeleri kullanılabilmektedir. Zigomatik buttress alanı, pterygoid plakalar ve lateral nazal kemik alanı sıklıkla kullanılan ankraj bölgeleridir. Bu bölgelerin kullanılarak ankraj alınması prensibine dayanan zigomatik implant, trans-sinüs implant ve pterygoid implant konseptleri oluşturulmuştur. Bu çalışmanın amacı; atrofik maksillaya sahip hastalarda zigomatik implant, trans-sinüs implant ve pterygoid implant konseptlerinin implantlarda ve çevresindeki alveolar kemikte oluşturdukları stres değerlerinin sonlu elemanlar stres analizi yöntemiyle değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: 3 boyutlu sonlu elemanlar stres analizi (SESA) yöntemi kullanılan bu çalışmada; tüm modellere anterior lateral diş bölgesine 10 mm uzunluğunda konvansiyonel implant yerleştirildi. Posterior bölgede trans-sinüs implantlar 30° açıyla, zigomatik implantlar 45° açıyla 5 numaralı diş bölgesinden ekstrasinüs tekniğiyle yerleştirildi. Pterygoid implantlar ise, 45° açıyla 7 numaralı diş bölgesinden yerleştirildi. 1. Modelde zigomatik implant, 2. Modelde zigomatik implant ve pterygoid implant, 3. Modelde trans-sinüs implant, 4. Modelde trans-sinüs implant ve pterygoid implant kullanıldı. Protetik restorasyon için titanyum bar destekli polimetilmetakrilat (PMMA) protez tasarlandı. Tüm modellere 300 N (75'er N premolarlar ve 150 N 1. molar) vertikal ve 20° açıyla oblik olarak kuvvet uygulandı. Bulgular: Oblik kuvvetler vertikal kuvvetlere göre daha fazla stres oluşturmuştur. Zigomatik implant ve trans-sinüs implant modelleri karşılaştırıldığında; vertikal yüklemede (5 numaralı implantlardaki Von Mises stres değerleri ve trabeküler kemikteki gerilim tipi stresler hariç) ve oblik yüklemede (anterior implant çevresindeki trabeküler kemikteki gerilim tipi stresler hariç) tüm koşullarda zigomatik implant modelinde daha düşük stres değerleri görülmüştür. All-on-4 konseptine göre pterygoid implant eklenerek All-on-6 konseptine dönen modellerde genel olarak daha düşük stres değerleri bulunmuştur. Özellikle Pterygoid implant yerleştirilen modellerde 5 numaralı implant bölgesinde Von Mises stres değerlerinin %50'den fazla azaldığı gözlenmiştir. Sonuçlar: Zigomatik implant ve ilave olarak yerleştirilen pterygoid implantların kemik ve implantlar üzerindeki stres değerleri daha düşüktür. Anahtar Kelimeler: Atrofik maksilla, zigomatik implant, trans-sinüs implant, pterygoid implant, sonlu elemanlar stres analizi