Auteur kuram perspektifinden Selçuk Aydemir sineması analizi

Sinema 1890'lı yılların sonunda Lumier Kardeşler tarafından kamera ve projektörün birlikte kullanılarak belgeleme ve eğlence aracı olarak keşfedilmiştir. Bu süreç içerisinde sinema bir iş kolu olmuş, eğlence endüstrisinde kendine yer bulmuştur. 1950'li yıllar sonunda Fransa'da mevcudiyetini sürdüren André Bazin öncülüğündeki bir kısım sanat yazarı ise "Fransız Yeni Dalgası" isimli bir akımın varlığından bahsetmişlerdir. Auteur kuram ise tam da bu bahisle ortaya çıkmıştır. Bu bahse konu Auteur yönetmen ölçütleri; özgün bir hikâye kurgulayarak, özgün hikayeler, diyaloglar, çekim teknikleri ile birlikte filmlerin bir bütünlük içinde olmasını hedeflemiştir. Yönetmenler, anlatıya esas dışavurumcu bir yaklaşımla karşıtlıklar üzerinde durabilmek amacıyla sinema tekniğinin sunduğu imkanlardan da yararlanarak, kendi sinema dilini oluşturmak istemişlerdir. Ülkemizde ise sinema Fuat Özkınay'ın 1914 yılında çekmiş olduğu Ayestefanos'ta Rum Abidesinin Yıkılışı filmi ile başlamıştır. Sonrasında bu serüven tiyatro kökenli sanatçıların öncülük etmesiyle devam etmiştir. 1960 ile 1975 yılları arasında da Türk Sineması üretim adına altın çağını yaşamıştır. Bu çalışma, esasında 2000'li yıllar sonunda Türk Güldürü Sinemasında etkin rol oynayan yönetmen ve senarist Selçuk Aydemir'in filmleri auteur kuram çerçevesinde incelenmiştir. Araştırma sonucunda Selçuk Aydemir'in bir kitle iletişim ve eğlence aracı olan sinemayı karakter oluşumu, görsel dili, müzik kullanımı ve taşra kültürüyle auteur kurama bağlı kalarak yaptığı gözlenmiştir.