Avrupa birliği sürecinde emek faktör mobilitesi ve Türkiye

Uluslararası emek göçü artan gelir esitsizlikleri ve azalan göç maliyetleri ile birliktedünya genelinde ülkelerin gündemini her geçen gün daha fazla mesgul etmektedir.Artan bölgesel isbirlikleri de bu göç sürecini hızlandırmaktadır. Bu çalısma AvrupaBirliği'ne (AB) katılma sürecinde olan ülkelerin ve birliğin kendisinin karsılastığıönemli bir iktisadi ve sosyal problem olan uluslararası emek göçünü incelemeyiamaçlamaktadır. Özellikle 2004 Genislemesi ile birlikte AB' nin gerçekte korktuğubasına gelmedi. Görünen her iki tarafından bu ortaya çıkan emek hareketliliğindenkarlı çıktığı seklindedir. Fakat Türkiye'nin nüfus büyüklüğü ve iktisadi kalkınmıslıkdüzeyi ve AB'nin kendi içinde artan sosyal huzursuzlukları, AB'nin bu problemedaha duyarlı yaklasmasına neden olmaktadır. Bu yüzden bu çalısma hem AB hem deTürkiye için önümüzdeki dönemlerde de önemini koruyacak tartısmalı bu konuyuarastırmayı amaçlamaktadır. Türkiye bu süreçte yani AB'ine üyelik sürecinde emekgöçünün getirilerini ve maliyetlerini düsünmek zorundadır. Bu tartısma Türkiye'ninAB üyeliğine bu konuda hazırlıklı olması gerektiğini de göstermektedir. Herseydenönce göçün, özellikle nitelikli emek göçünün, doğuracağı maliyetleri azaltmak içinülkede çalısmanın getirisini artırmak için verimliliği artırıcı politikalar izlenmelidir.Dahası özellikle Türkiye'nin ileri teknoloji gerektiren alanlarda emek açığınıgidermek için mevcut AB ülkelerinden emek göçünü tesvik edici politikalarizlemelidir. Bu doğrultuda yeni üye olan ülkelerin de tecrübelerinden yararlanarakAB'ine giris sürecinde karsılasacağı problemleri asgariye indirecek politikalarizlenmelidir.