Badmintoncuların sporda mükemmel performans düzeyleri ile algıladıkları antrenör liderliği, antrenör – sporcu ilişkisi ve antrenör iletişim becerileri arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, badmintoncuların sporda mükemmel performans düzeyleri ile algıladıkları antrenör liderliği, antrenör sporcu ilişkisi ve antrenör iletişim becerileri arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Bununla birlikte araştırmada, badmintoncuların sporda mükemmel performans düzeyleri ile algıladıkları antrenör liderliği, antrenör sporcu ilişkisi ve antrenör iletişim becerilerinin cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi, badminton oynama süresi, spor yapma seviyesi, antrenörün cinsiyeti ve antrenörle çalışma süresi değişkenlerine göre farklılık gösterip göstermediğinin incelenmesi hedeflenmiştir. Nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel ve betimsel tarama yöntemlerine göre dizayn edilen araştırmaya 14-32 yaş aralığındaki 374 aktif badmintoncu katılmıştır. Araştırma verileri; Kişisel Bilgi Formu, Sporda Mükemmel Performans Ölçeği, Antrenör-Sporcu İlişkisi Envanteri, Spor İçin Liderlik Ölçeği ve Antrenör İletişim Ölçeği kullanılarak elde edilmiştir. Elde edilen verilerin analizinde SPSS 25.0 istatistik paket programdan yararlanılmıştır. Verilerin analiz sürecine, verilerin normal dağılım gösterip göstermediğinin belirlenmesi ile başlamıştır. Verilerin normallik değerlendirilmesinde, Kolmogorov-Smirnov testi sonuçları ile Çarpıklık ve Basıklık değerleri dikkate alınmıştır. Araştırma verileri normal dağılım göstermediği için verilerin analizinde parametrik olmayan testler kullanılmıştır. Ayrıca, Spor İçin Liderlik Ölçeğinin araştırma grubuna uygunluğunu değerlendirmek için Doğrulayıcı Faktör Analizine başvurulmuştur. Badmintoncuların araştırmada kullanılan tüm veri toplama araçlarından elde ettikleri puanların cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi, badminton oynama süresi, spor yapma seviyesi, antrenörün cinsiyeti ve antrenörle çalışma süresi değişkenlerine göre farklılık gösterip göstermediğinin belirlenmesinde Mann Whitney-U ve Kruskal Wallis-H testlerinden yararlanılmıştır. Kruskal-Wallis H testi sonucunda anlamlı çıkan farklılığın hangi gruplar arasında olduğunu incelemek için ikili gruplar arasında Mann-Whitney U testi yapılmıştır. Badmintoncuların Sporda Mükemmel Performans Ölçeğinden elde ettikleri puanlar ile Antrenör İletişim Ölçeği, Antrenör Sporcu İlişkisi Envanteri ve Spor İçin Liderlik Ölçeğinden elde ettikleri puanlar arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığının belirlenmesi için ise Spearman Brown Sıra Farkları Korelasyon Katsayısı kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, badmintoncuların sporda mükemmel performans düzeyleri ile antrenör sporcu ilişkisi envanteri geneli ve alt boyutları olan yakınlık ve bağlılık alt boyutlarından aldıkları puanlar arasında zayıf düzeyde ve negatif yönde anlamlı bir ilişki olduğu; tamamlayıcılık alt boyutunda ise anlamlı bir ilişki olmadığı; badmintoncuların sporda mükemmel performans düzeyleri ile spor için liderlik ölçeği geneli ve alt boyutları olan eğitici ve öğretici davranış, demokratik davranış, otokratik davranış, sosyal davranış ve geribildirim davranışı alt boyutlarından aldıkları puanlar arasında zayıf düzeyde ve negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunduğu tespit edilmiştir. Buna karşın, badmintoncuların sporda mükemmel performans düzeyleri ile antrenör iletişim ölçeğinden aldıkları puanlar arasında anlamlı bir ilişki olmadığı belirlenmiştir. Ayrıca, badmintoncuların algıladıkları antrenör liderliğinin cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi ve spor yapma seviyesi değişkenlerine göre, badmintoncuların algıladıkları antrenör iletişim becerilerinin cinsiyet ve badminton oynama süresi değişkenlerine göre ve badmintoncuların algıladıkları antrenör sporcu ilişkisi düzeyinin spor yapma seviyesi değişkenine göre anlamlı farklılık gösterdiği açığa çıkarılmıştır. Sonuç olarak, badmintoncuların sporda mükemmel performans düzeyleri ile algıladıkları antrenör liderliği ve antrenör sporcu ilişkisi arasında zayıf düzeyde ve negatif yönde anlamlı bir ilişki olduğu ortaya konulurken badmintoncuların sporda mükemmel performans düzeyleri ile algıladıkları antrenör iletişim becerileri arasında anlamlı bir ilişki olmadığı görülmüştür.