Bağ dokusu hastalığı ilişkili interstisyel akciğer hastalığında tedavi sonuçlarının retrospektif olarak değerlendirilmesi

Bağ dokusu hastalıklarında İAH önemli bir mortalite ve morbidite kaynağıdır. İAH paternlerinden UİP'de beş yıllık sağkalım oranı %36.6 iken ve NSİP'li hastalarda %93.8 olarak gösterilmiştir. BDH-İAH'ta tedavinin yönetilmesine rehberlik edebilecek yeterli çalışma bulunmamaktadır. Randomize kontrollü çalışmanın yapıldığı tek hastalık grubu SSc ilişkili İAH'dır. En çok tercih edilen tedavi seçenekleri kortikosteroidler, immun supresif ajanlardan siklofosfamid, azatioprin ve MMF'tir. CD20 monoklonal antikoru rituksimabın da BDH-İAH da kullanımı gün geçtikçe yaygınlaşmaktadır. Bu çalışmada BDH tanılı hastalara İAH tedavisi için verilmiş olan ilaçlar retrospektif olarak incelendi ve rituksimab (n=11) ile MMF (n=15) tedavisi almış hastaların verileri analiz edildi. Ortalama tedavi süreleri 28.5 ay ve 19.7 aydır. MMF tedavisi almış olan hastalarda ortalama FVC ve FEV1 de istatistiksel olarak anlamlı düzeyde artış görülmüştür (p=0.029 ve p=0.019) DLCO'da artış izlenmiş, ancak anlamlı düzeyde bulunmamıştır. Rituksimab tedavisi ile FVC ve FEV1 de anlamlı düzeyde olmayan artışla birlikte FEV1'de düşüş görülmüştür. MMF tedavisi alan hastaların 13'ünde tedavi öncesi ve sonrası YRBT bulgularında anlamlı fark izlenmemiştir, 1 hastada progresyon, 1 hastada regresyon tespit edilmiştir.Rituksimab alan 7 hastanın YRBT bulgularında anlamlı fark yokken, 2 hastada progresyon, 1 hastada regresyon görülmüştür. Rituksimab tedavisi ile anlamlı düzeyde iyileşme görülmemesinde, rituksimab alan hastaların çoğunun RA- UİP tanılı hastaların oluşmasından kaynaklandığı düşünülmüştür. Özellikle MMF tedavisi ile BDH- İAH prognoznda olumlu etki sağlanabileceği görülmüştür. MMF'in BDH-İAH tedavisindeki etkinliğinin, daha büyük hasta gruplarında prospektif randomize kontrollü çalışmalarla incelenmesine ihtiyaç vardır.