Bağlamanın ortaöğretim müzik dersinde eşlik çalgısı olarak kullanımına yönelik öğretmen deneyimleri (Antalya ili örneği)

Bu çalışmanın amacı, ortaöğretim müzik derslerinde eşlik çalgısı olarak bağlamanın kullanımına yönelik öğretmen deneyimlerini ve bu çalgının eğitim süreçlerindeki etkilerini incelemektir. Bağlamanın Türk halk müziği içerisindeki önemi göz önüne alınarak, bu çalgının müzik eğitimindeki yeri ve işlevselliği üzerine detaylı bir analiz yapılmıştır. Araştırma, nitel bir yaklaşımla fenomenoloji deseni kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini Antalya ilinde Millî Eğitim Bakanlığı'na bağlı ortaöğretim kurumlarında görev yapan müzik öğretmenleri oluşturmaktadır. Amaçlı örnekleme yöntemlerinden kartopu örnekleme yöntemi ile seçilen 22 müzik öğretmeni, çalışmanın örneklemini oluşturmuştur. Veriler, yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak yüz yüze görüşme yöntemi ile toplanmıştır. Katılımcılardan elde edilen veriler, nitel veri analizi tekniklerinden içerik analizi yöntemi ile analiz edilmiş, elde edilen bulgular mantıksal çerçevede temalandırılmıştır. Temalar, kodlama süreci sonrasında öğretmen görüşlerinden elde edilen önemli başlıklar üzerinden belirlenmiştir. Araştırma sonuçları, bağlamanın ortaöğretim müzik derslerinde kullanımının, türküler ve makam öğretimi, değerler eğitimi, toplu icralar ve bireysel çalışmalarda önemli katkılar sağladığını göstermiştir. Katılımcılar, bağlamanın öğrencilerin derse olan ilgisini artırdığını ve bu çalgının kültürel mirasın aktarımında önemli bir araç olduğunu ifade etmiştir. Bununla birlikte, bağlamanın yapısal özellikleri, öğrencilerin çalma süreçlerini zorlaştırabilmekte ve modern müzik türlerine entegrasyonunda bazı sınırlılıklar yaratabilmektedir. Anahtar kelimeler: Bağlama, ortaöğretim, müzik eğitimi, eşlik çalgısı.