Bağlanma stilleri ile iş-özel yaşam dengesi arasındaki ilişkide örgütsel bağlılığın aracı rolü

Araştırmanın temel amacı bağlanma stilleri, iş-özel yaşam dengesi ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişkileri incelemektir. Ayrıca bu araştırma, bağlanma stilleri ve iş-özel yaşam dengesi arasındaki ilişkide örgütsel bağlılığın aracı rolünü incelemeyi hedeflemektedir. Araştırmanın evrenini Türkiye'de yaşayan ve farklı kurumlarda çalışan, 18-65 yaş arası katılımcılar oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise bu evrenden gönüllülük esasına dayanarak ankete katılan 402 katılımcıdan oluşmaktadır. Araştırmada verileri toplamak için 'Kişisel Bilgi Formu'. 'Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II', 'İş Yaşam Dengesi Ölçeği' ve 'Örgütsel Bağlılık Ölçeği' kullanılmıştır. Çalışma verilerin analizi için SPSS v26 ve AMOS v24 istatistik yazılımları kullanılmıştır. Ölçeklerin puan ortalamaları arasındaki ilişkileri incelemek için "Pearson Korelasyon Analizi", aracılık analizi için ise 'Yapısal Regresyon Analizi' yapılmıştır. İstatistiksel olarak anlamlılık Bootstrap Yeniden Örnekleme Yöntemi ile test edilmiştir. Araştırmanın bulgularına göre, kaçınmacı ve kaygılı bağlanma ile kişisel yaşamın işe etkisi, devamlılık bağlılığı alt boyutları arasında anlamlı ve pozitif yönlü, kaygılı bağlanma ile duygusal bağlılık arasında anlamlı ve negatif yönlü bir ilişki mevcuttur. Kaygılı bağlanma değişkeninin duygusal bağlılık ve iş-özel yaşam dengesi değişkenini anlamlı bir düzeyde yordadığı görülmektedir. Aynı zamanda duygusal bağlılığın, kaygılı bağlanma ve işözel yaşam dengesi arasındaki ilişkide aracı bir rol oynadığı bulunmuştur. Mevcut araştırma bulguları literatüre göre tartışılmıştır. Anahtar Kelimeler: Bağlanma Stilleri, İş-Özel Yaşam Dengesi, Örgütsel Bağlılık