Akıllı kent servislerinde kamu-özel işbirliği (KÖİ) uygulamasının önündeki engeller

Kentleşme dünyada önemli bir sorun haline gelmiştir. Önümüzdeki elli yıl içinde şehirlerin dünya nüfusunun %68'inden fazlasına ev sahipliği yapacağı öngörülmekedir. Bu hızlı kentleşme kaynaklarımızın aşırı kullanımına neden olacaktır. Birçok kuruluş, bu sorunlara karşı yeni bir kentsel çözüm konsepti bulmaya çalışmaktadır. Bu konsept, yaşam alanlarımızın standartlarını yükselten bir model olan akıllı kent servisleri olarak adlandırılmaktadır. Yaşam standartlarımızı yükseltseler de finansman ve proje teslimi açısından zorlu projelerdir. Bu noktada şehirler, bu servisleri geliştirebilmek için özel ortakların desteğini almaktadır. Kamu-Özel İşbirliği (KÖİ), bir projeyi yürütmek için ortak olarak çalışan kamu ve özel sektörde işbirliğine dayalı bir modeldir. KÖİ'lerin artan oranda benimsenmesine rağmen, birçok gelişmekte olan ülke başarılı şekilde uygulanmasının önünde engellerle karşılaşmaktadır. PPP modeli, gelişmekte olan bir ülke olan Türkiye'de akıllı kent servisleri için kullanılmamaktadır. Bu bağlamda, bu çalışma literatürdeki boşluğu doldurmak için Türkiye'deki akıllı kent servislerinde KÖİ uygulamasının önündeki engelleri değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Bariyerler kapsamlı bir literatür araştırmasına dayalı olarak verilmiş ve aralarındaki ilişki gösterilmiştir. Bulanık Analitik Ağ Süreç yöntemi uygulanmış ve önem ağırlıklarını hesaplamak için Super Decisions yazılımı kullanılmıştır. "Siyasi, İdari ve Hukuki" en önemli ana bariyer, "Siyasi İstikrarsızlık" ise en önemli alt bariyer olarak hesaplanmıştır. Sonuç olarak, kuruluşlar akıllı kent servislerini geliştirmek için engelleri değerlendirmeli ve politikalarını şekillendirmelidir. Bu çalışma, engellerin kaldırılmasına veya sınırlandırılmasına yardımcı olacak bilgiler sağlamaktadır.