Anadolu'da Ermeni olmak: Kayıp ve telafi anlatıları

Geçtiğimiz yıllarda, Anadolu'dan İstanbul'a göç etmiş Ermenilerle yapılan sözlü tarih araştırmasına dayanan bu çalışma günümüzde Ermeni kimliğinin nasıl oluştuğunu incelemektedir. Soykırımdan sonra Anadolu'da yaşamaya devam eden ve Müslümanlaşan Ermenilerle ilgili resmi kayıt olmadığı ve bu konuda yakın zamanda yapılmış araştırma eksikliği sebebiyle sözlü tarih anlatıları en önemli kaynak oluyor. Bu tez, bu anlatılardaki Ermenilerin deneyimlerini, hafızalarını ve postbelleklerini analiz ederek, Ermeni kimliğinin devlete ve toplumsal normlara karşı direniş ile bağdaştırıldığını iddia ediyor. Bu direniş birçok anlam ve biçim alıyor. Aslında kişilerin toplumsal cinsiyeti, sınıfı ve yerel kimliği, onların nasıl direndiğini belirliyor. Din değiştirme, evlilik ve göç Anadolu'daki Ermenilerin hayatta kalabilmek ve kimliklerini koruyabilmek için kullandıkları temel stratejiler olarak ortaya çıkıyor. Ayrıca bu tez Ermenilerin soykırım sebebiyle 1915 öncesi soyağaçlarını bilmemeleri ve hayat hikâyelerini 1915 ile başlatmaları sebebiyle 1915'in tüm aile ve kişisel hikâyelerin başlangıç noktası olarak görüldüğünü gösteriyor. Dolayısıyla bu tez, 1915'in sadece tarihsel bir zamana değil, Ermenilerin hala içinde oldukları bir döneme işaret ettiğini iddia ediyor. Aynı şekilde, soykırım sonrası yaşanan Ermeni varlıklarına el konulması, Demokrat Parti'nin seçim zaferi, 6-7 Eylül, ASALA'nın ortaya çıkması ve Hrant Dink'in öldürülmesi gibi olayları Ermenilerin nasıl deneyimlediğini ve anlattığını inceliyor.