İnanç dinamikleri ve epistemik arkadaşlığın kimlik yapımındaki rolü

Gruplara dahil olma dürtüsünün hem bireysel düşünce süreçlerini hem de bunlara karşılık gelen davranışları etkilediği gözlemlenmiştir. Bireyin bağlı olduğu gruplar içinde, kişisel konumuna dair hissettiği belirsizlik, bireylerin rasyonel süreçlerden sapıp, motive edilmiş akıl yürütmeye ve yanıltıcı örüntüler üzerinden ilişkiler tespit etmeye itebilir. Bu tarz yaklaşımlar komplo teorilerinin ve uç görüşlere inancın yayılmasına da sebep olur. Bugüne değin bu ve benzeri konularda yapılmış araştırmalarda, kişinin bağlı olduğu grupların genel görüşlerinin, bireylerin kişisel görüşleri üzerine olan etkileri doğrudan incelenmemiştir. Bu tez bünyesindeki üç deneysel çalışmada, bireylerin parçası oldukları gruplardaki genel görüşlerden nasıl etkilendiğini incelenmiştir. Bu deneylerde kişinin bağlı olduğu grup, belli konular üzerinde oluşan görüş birliği üzerinden tanımlanmış; bu görüş birliğinin daha önemsiz olabilecek ikincil konular üzerindeki görüşleri nasıl etkilediği araştırılmıştır. Her bir deneyde katılımcılardan önce bir dizi konu ile ilgili görüşlerini belirtmeleri istenmiş, ardından bu konulardan biri dışında diğer katılımcılarla benzer cevaplar verdikleri geri bildirimi kendilerine sunulmuştur. Bu yanıltıcı geri bildirimler, sanal bir grup aidiyeti oluşturmak amacıyla verilmiştir. Ardından, katılımcılara tekrar aynı konulardaki görüşleri sorulmuştur. Yürütülen üç deneyde, katılımcıların grupla uyuşmayan görüşleri değiştirmeye eğilimli olduğu; ancak katılımcıların burada paradigmadan kaynaklanan araştırma beklentileri ile uyumlu bir şekilde, görüş değişikliği yaptıkları belirlenmiştir. Bu bulgular, düşünce süreçlerine dair hem psikolojik literatürden bulgular hem de felsefi bir perspektifle tartışılmış; ve öngörücü beyin modellerinin bireysel inançların dinamiklerinin daha iyi anlaşılmasında önemli bir rol oynayabileceği savunulmuştur.