Planning of disassembly, refurbishing, and remanufacturing operations in a generic closed loop supply chain under uncertain demand and returns

G ün üm üzde yasal mevzuatlar ve maliyet sorunları dolayısıyla kapalı d öng ül ü tedarikzinciri sistemleri üzerine gittikçe artan bir ilgi belirmektedir. Bu tezde parça mod ülerliğinesahip ür ünlerin kapalı d öng ül ü tedarik zincirindeki yeniden üretim, demontaj ve yenilemeişlemleri ile ilgili matematiksel bir model geliştirilmiştir. Bu matematikselmodel belirgin olmayan koşullarda geçerli sonuçlar verecek y öntemler kullanılarakçöz ülm üşt ür.Kapalı d öng ü tedarik zinciri y önetimi ve bu tezde kullandığımız robust optimizasyonve stokasftik optimizasyon y öntemleri ile ilgili makaleleri g ozden geçirdiktensonra tezin ikinci aşamasında geliştirdiğimiz modeli ve bu modelin robust optimizasyonve stokasftik optimizasyon y öntemleri ile nasıl ç öz üleceği anlatılmıştır.Geliştirdiğimizmodel iki aşamalıdr. Ilk aşamada ür ün demontaj ve parça yenileme sahalarının sayısıgibi stratejik kararlar belirlerken ikinci aşamada bu sahalardaki operasyonel kararlarverilmektedir. Ilk aşama kararını verirken farklı senaryoların toplam maliyetini optimizeeden stokasftik optimizasyon y öntemi veya senaryoların teker teker çöz ülerekbulunan en iyi sonucu ile toplu olarak ç öz ülen sonuçlar arasndaki farkı optimize edenrobust optimizasyon y ontemi kullanılmaktadır.Geliştirdiğimiz model b üy ük ölçekli bir karışık tam sayı programlama modelidir.Senaryolar arasndaki değisik dağılımlı talep ve geri d ön üşler de modelin yapısınıkarmaşıklaştırmaktadır. Numerik sonuçlar b öl üm ü bize geliştirdiğimiz modelin hangişartlar altında hangi y ontemler kullanılarak ç öz ülmesi gerektiğini g östermektedir.Çalışmanın sonucu demontaj ve yenileme sahasının b üy ük maliyet ve kapasiteliolduğu durumlarda stokasftik optimizasyon y önteminin daha iyi, tam tersi durumdada robust optimizasyon y onteminin daha iyi sonuçlar verdiğini g östermektedir. Bunaek olarak senaryolar arasındaki talep ve geri d ön üş dağılmlarındaki farklılıkların ilkaşama kararlarında kritik öneme sahip olduğu ancak geri d ön üşlerin talepten daha önemli olduğu belirlenmiştir. Son olarak da stratejik kararlar verirken planlama zamanaralığının çok kısa veya çok uzun belirlenmemesi gerektiği belirlenmiştir.