Belirsizin etiği: Simone de Beauvoir ve varoluşçuluk

Varoluşçuluk, varoluşun öznelliğini ve özgürlüğünü konu edinen bir felsefedir. Etik ise insana kendi varoluşunun dışında kalan yasalar sunar. Dolayısıyla etik ve varoluşçuluğu bir arada düşünmek oldukça zordur. Varoluşçu ontolojinin bir etiğe izin vermediği Beauvoir tarafından da kabul edilmektedir. Ancak Beauvoir, insan dünyası ve özgürlüğü isteme gibi kavramlarla varoluşçu bir etik kurmayı başarır. Beauvoir'ın etiğine göre özgürlüğü isteme içeriksiz bir kavram değildir. Kendi özgürlüğünü isteyen biri, başkalarının özgürlüğüne de saygı göstermelidir. Ancak o zaman özgürleşme hareketini gerçekleştirmiş olur. Beauvoir, varoluşçuluk içerisinden çıkmayan etiklerin insan gerçekliğini açıklamakta başarısız olduğunu düşünür. Beauvoir'a göre soyut yasalara dayanan bir etik varoluşun belirsizliğini görmezden gelir. Varoluşun belirsizliğini dikkate alan bir etik ancak varoluşçuluk içerisinden çıkabilir. Bu yüzden kendi etiğini soyut yasalara dayanmayan bir eylem teorisi olarak kurar. Bu tezde Beauvoir'ın varoluşçuluk ve etiği nasıl bir araya getirdiği açıklanmaya çalışılmıştır. Aynı zamanda bu etiğin özgün bir etik türü olarak mı yoksa başka etik türlerinin altında mı sınıflandırılması gerektiği sorgulanmıştır. Böylece Beauvoir'ın etiğinin ne olduğunun anlaşılması ve etik türleri içerisindeki konumunun açıklanması amaçlanmıştır.