Benoy Kumar Sarkar ve Hint millîyetinin soykütüğü

Benoy Kumar Sarkar'ın (1887–1949) külliyatında yansımasını bulan 'Hindistan ulusallığı' fikrinin entelektüel tarihini sunuyorum; bu düşünce, yirminci yüzyılın başlarındaki Britanya Hindistanı'nda 'Hindistan sosyolojisi'nin inşasını önceden haber verir niteliktedir. Sarkar'ın 'Hindistan ulusu' fikrinin, tarihi esas alarak sosyolojik bilgi üretimi çabası olduğunu ve bunun üç temel paradigma etrafında birleştiğini öne sürüyorum. Birincisi, Sarkar, Hindistan ulusunun epistemesini, temel dayanağı olarak 'Hindistan ırkı' ile açıklar. 'Irk', 'Hindistan dünya görüşü'nün kurucu öncülü işlevini görecektir. İkincisi, savaşçı yiğitlik, onun 'Hindistan ulusu' anlayışında ethosun en yüce ifadesi olarak kalır. Sarkar'a göre, savaş eğilimi 'yeni Hindistan'ın uluslararasıcı bakışının asli ekseni olmalıydı. Son olarak, Sarkar, ulusal ifadenin merkezi unsuru olarak birliği esas alan devleti kesin biçimde savunur. Sarkar'ın ve onun tahayyül dünyasının, 'dünya görüşü'nün, bir 'yamalı bohça' halinde ilerleyen bir süreç olarak daha yakından kavranmasının, sömürge-sonrası ulusçulukların bir 'ön-tarih'ini takdir edebilmek açısından kurucu nitelikte olduğunu gösteren belirleyici bir vaka incelemesi sunduğunu vurguluyorum.