Beş yaş üzerinde ateşle tetiklenen nöbet geçirme ile başvuran hastaların demografik, klinik özellikleri ve epilepsi gelişimi açısından değerlendirilmesi

Febril konvülziyon (FK); genel kabul gören yaklaşıma göre 6 ay - 5 yaş arası çocuklarda görülen, iyi huylu, yaşa bağımlı, ateş ile tetiklenen ve çocukluk çağının en sık görülen konvülziyonudur. Sıklığı %2-6 olarak bildirilmektedir. Yaşa bağımlı yapılan bu tanımlamaya rağmen klinik deneyimler ve literatürde bildirilen vakalar göz önüne alındığında febril konvülziyon hemen her yaşta görülebilmektedir. Bazı çocuklarda ateşli nöbetler 5 yaşından sonra meydana gelir ve iyi rapor edilmiş bir durum olsa bile bu tür çocuklara yönelik prognoz daha az nettir. Beş yaşından sonra febril konvülziyon görülen çocuklarda, izleyen epilepsi yüzdesinin, sadece hayatlarının ilk yıllarında febril konvülziyon geçiren çocuklardan daha yüksek olduğunu bildiren çalışmalar yapılmıştır. Bu çalışmanın amacı beş yaş üzerinde febril konvülziyon geçiren hastaların demografik, klinik, laboratuvar ve radyolojik özelliklerinin, predispozan faktörlerinin ve bu özelliklerin prognoza olan etkisinin araştırılmasıdır. Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Nöroloji Polikliniği ve Çocuk Acil Servisine 15 Şubat 2012 – 15 Nisan 2014 tarihleri arasında 5 yaş üzerinde olup; febril konvülziyon geçirme nedeni ile başvuran toplam 64 çocuk çalışmaya alındı. Beş yaş altında febril konvülziyon geçiren ancak beş yaşından sonra da febril konvülziyon geçirme yakınması olanlar Grup 1, beş yaş üstünde ilk kez febril konvülziyon geçirenler Grup 2 olarak tanımlandı. Daha önce ateşsiz nöbet öyküsü olanlar, progresif Merkezi Sinir Sistemi hastalığı ve psikiyatrik bozukluğu olanlar çalışmaya dahil edilmedi. Hastaların ayrıca; Laboratuar, lomber ponksiyon verileri, görüntüleme (Manyetik rezonans ya da bilgisayarlı tomografi), EEG, WISC-R gelişim testi sonuçları değerlendirildi. Çalışmamızda; en sık ateş odağı Grup 1'de 10 (%43,4) hastada ve Grup 2'de 21 (%51,2) hastada olmak üzere üst solunum yolu enfeksiyonu olarak saptandı. Her iki grupta da nöbetlerin çoğunlukla Jeneralize tonik-klonik vasıfta olduğu görüldü. Grup 1'de 21 (%91,3) ve Grup 2'de 29 (%70,7) hastanın nöbeti Basit febril konvülziyon kriterlerine uymaktaydı. Hastaların 1 – 3,5 yıl arasında değişen takip süresi boyunca Grup 1'de 5 (%21,7) ve Grup 2'de 7 (%17) hastada afebril nöbet geliştiği görüldü. Grup 1'deki 23 hastadan 9'unda (%39,1), ilk kez 5 yaş üzerinde FK öyküsü olan 41 hastadan da 10 tanesine (%24,4) antiepileptik tedavi başlanmış olduğu görüldü. Sonuç olarak genellikle benign karakterde olan FK'ların, nöbet tekrarlama özelliği göstermesi ve epilepsiye dönüşme riskleri taşıması nedeni ile yakın takip edilmesinin önemli olduğu kanısına vardık. Özellikle de 5 yaş üzerinde FK geçiren çocuklarda, sadece 5 yaş altında FK geçirenlere göre anlamlı derecede yüksek epilepsi gelişim riski olduğunu saptadık. Bu çocukların muhtemelen gelişmekte olan epilepsi riskini taşıyan hastalar grubu olarak kabul edilmesi gerektiği düşünülebilir. Bu hastalarda epilepsi gelişim riskinin daha hassas bir şekilde belirlenmesini sağlamak için daha büyük epidemiyolojik çalışmalar ve daha uzun süreli bir takip gerekecektir. Anahtar kelimeler: Ateş, febril konvülziyon, epilepsi gelişimi, geç febril nöbetler.