Teaching as an art of communication: An investigation into the nature of teacher immediacy and perceived attendance

Bu çalışmanın amacı Ankara'daki bir vakıf üniversitenin hazırlık okulunda öğretmen-öğrenci etkileşimi irdelemek ve bu etkileşim ile öğrencilerinin algılanan devamsızlık düzeyi arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışmanın örneklemi 180 hazırlık öğrencisinden oluşmaktadır. Nicel veriler araştırmacı tarafından geliştirilen ölçek vasıtasıyla toplanmıştır. Nicel veriyi tamamlaması için de öğrencilerle görüşmeler yapılmıştır. Verilerin analizi çıkarımsal ve betimsel istatistik yöntemleri kullanılarak yapılmıştır. Faktör analizi sonucunda öğretmen-öğrenci etkileşiminin dört boyutu çıkmıştır. Bunlar sözsüz yakınlık davranışları, öğretmen mizah anlayışı, öğretmenlerin sorulara verdiği karşılık ve öğretmenlerin gösterdiği ilgidir. Araştırmanın bulguları 'öğretmen mizah anlayışı' ve 'gösterilen ilginin' 'sözsüz yakınlık davranışları' ve 'sorulara verilen karşılık' boyutları kadar gözlemlenmediğini ortaya çıkarmıştır. Sonuçlar aynı zamanda öğretmenlerin yakınlık davranışları ile öğrencilerin algılanan devamsızlık düzeyi arasında önemli bir ilişki göstermiştir. Öğrenciler yakınlık davranışları sergilendiğinde daha az devamsızlık yapıldığını, derslerde yüksek katılım sağlandığını ve samimi iletişim kurulduğunu belirtmişlerdir. Öğrencilerle yapılan sonraki görüşmeler teyit edici bulgular ortaya çıkarmış ve uzaktan öğretim, öğretmen hassasiyeti, öğretmen özellikleri, ilk karşılaşmaların önemi, dikkatli mizah kullanımı gibi konularda sistematik olmayan veriler sağlamıştır. Araştırmanın bulguları eğitimsel iletişimin, öğretmenlere öğrencilerle daha iyi bir uyum yakalama fırsatı verdiği için üzerinde daha çok düşülmeyi hak ettiğini göstermiştir. Öğretmen yetiştirme programları öğretmen öğrenci arasındaki iletişimi iyileştirmeyi göz önüne almalıdır. Konu üzerinde öğretmen bakış açısını yansıtan çalışmalar da yapılabilir.