Birinci Dünya Savaşı öncesinde barış düşüncesi ve barış hareketleri: İkinci enternasyonal ve parlamentolararası birlik

Barış, yüzyıllar boyunca dünya siyasetinin temel konuları arasında yer almıştır. Günümüze dek barışa yönelik birçok açıklama çerçevesi oluşturulmuşsa da hâkim yaklaşım devlet merkezli olmuş ve savaşın yokluğu olarak bir barış kavramsallaştırması geliştirilmiştir. Bu kapsamda barış, iki farklı uçta, devletin aşılmasıyla gerçekleştirilecek bir proje veya devletler sisteminde kalıcı olarak sağlanması olanaksız bir durum olarak değerlendirilmiştir. Bu çalışmada, barış farklı bir açıdan ele alınmakta, barışın dünya siyasetinde bir olasılık olarak her zaman var olan ve aynı zamanda eylemsellik yoluyla devamlı olarak gündemde tutulması gereken bir fenomen olduğunun altı çizilmektedir. Söz konusu çerçevede gerçekleştirilen ve barışın eylemselliği kavramını ortaya koyan bu tarihsel çalışmanın temelini, savaşın kökenleri bağlamında düşünülen Birinci Dünya Savaşı öncesi dönemin, barış yönündeki eylemsellik bağlamında yeniden düşünülmesi gerekliliği oluşturmuştur. Bu amaçla, savaş öncesi dönemde ulusötesi sivil toplumun barış düşüncesi ve barış yönündeki eylemselliği Parlamentolararası Birlik ve İkinci Enternasyonal örnek olayları üzerinden değerlendirilmiştir. Çalışma, Parlamentolararası Birlik ve İkinci Enternasyonalin savaş öncesi dönemin önemli barış aktörleri olduğu argümanını desteklemiş ve ele alınan dönemde barışa yönelik eylemselliğin, egemen devletlerin politikalarını etkileyecek şekilde ulusötesi hareketlilik bağlamında ortaya çıktığı sonucuna ulaşmıştır.