Birinci trimester uterin arter doppler ölçümlerinin hiperemezis gravidarum hastalarında klinik önemi

Amaç: Birinci trimester uterin arter doppler ölçümleri ve ikili test biyokimyasal markırların hiperemezis gravidarumlu hastalarda karşılaştırılması. Gereç ve yöntem: Çalışma Bezmialem Vakıf Üniversitesi Tıp Fakültesi Etik Kurul onayı alındıktan sonra, Bezmialem Vakıf Üniversitesi Tıp Fakültesi, Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı, perinatoloji ünitesinde yürütüldü. Birinci trimester antenatal tarama testi için perinatoloji kliniğimize başvuran, 11-14 hafta arası, canlı, tekil gebeliği olan 207 ardışık hasta çalışmaya alındı. Araştırmaya dahil edilen bütün hastalara, ikili tarama testi öncesi demografik özellikleri ve PUQE test soruları sorularak kaydedildi. Birinci trimester antenatal tarama sırasında, bütün hastalarda NT ölçümü ve uterin arter doppler ölçümü yapıldı ve kombine test ( NT+ikili test) istendi. Tüm hastalardan rutin tam idrar tahlili alınarak laboratuara gönderildi. PUQE skoruna göre < 6 puan alanlarda bulantı-kusma hafif, 7-12 puan arası alanlarda bulantı-kusma orta, 13 puan ve üstünde alanlarda ise bulantı-kusma ağır olarak değerlendirilmiştir. Bu hastaların 131'i Grup I'de (PUQE skoru ≤ 6 olan hastalar/ hafif hiperemezis); 76'sı Grup II'de (PUQE skorı > 6 olan hastalar/ orta+ağır hiperemezis) yer aldı. Grup I, hiperemezis gravidarum grubu (Grup II) için kontrol grubu olarak kabul edildi. Bu iki grup karşılaştırıldı, iki grup arasında doppler ve biyokimyasal parametreler açısından bir fark olup olmadığına bakıldı. Verilerin analizinde IBM SPSS 21,0 (Statistical Package for Social Sciences Chicago, USA) programı kullanılarak, student, Anova, Mann u whitney ve ki–kare testleri uygulandı. P<0,05 değeri istatiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Grup I'de 131, Grup II'de ise 76 olmak üzere toplam 207 hasta çalışmaya dahil edildi. Sağ ve sol uterin arter doppler PI, RI, ortalama PI, ortalama RI, bilateral notch (+) değerleri açısından gruplar arasında benzer sonuçlara ulaşıldı (p>0.05). Grup I ve Grup II, hastaların ikili test taramasında bakılan PAPP-A (p=0,9), B-HCG (p=0,5) ve NT mom (p=0,9) değerleri açısından karşılaştırıldığında anlamlı olarak istatiksel bir fark saptanmadı. İki grup arasında yaş, VKİ , gravide, parite parametreleri açısından anlamlı istatiksel bir fark saptanmadı (p>0.05). Grup I ve Grup II'deki hastalar; spot idrarda ketonüri açısından karşılaştırıldığında ise istatiksel olarak anlamlı bir fark saptandı. Grup II 'de ketonürinin daha sık olduğu görüldü. Grup I'de 3 hastada ketonüri saptanırken (%2,4 ), Grup II'de 11 hastada (%17,2 ) ketonüri saptanmış olup, p<0,01 olarak bulundu. Grup I ve Grup II'deki hastalar; spot idrarda, idrar yolu enfeksiyonu bulgusu (lökosit pozitifliği ,bakteriüri ve lökosit esteraz varlığı) açısından karşılaştırıldığında ise p>0,4 olarak saptandı ve istatiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı. Sonuçlar: Biz bu çalışmamızda; birinci trimesterde yapılan uterin arter doppler ölçümleri ve ikili test biyokimyasal markırlar ile hiperemezis gravidarum şiddeti (PUQE skoruna göre) arasında bir ilişki bulamadık. PUQE testinin ketonüri olan hastaların tespit edilmesinde etkin olduğunu gördük.