Biyomimikri bağlamında 21. yüzyılda duyarlı mimari cepheler üzerine bir analiz

İnsanoğlu geçmişten bugüne her alanda doğayı örnek almış ve doğayı gözlemleyerek problemlere çözüm bulmaya çalışmıştır. Bu bağlamda biyomimikri kavramı ortaya çıkmış ve doğa ile tasarım arasındaki köprü görevini görmüştür. Biyomimikri, doğadaki organizmaları inceleyerek, doğanın geliştirdiği stratejileri tasarımlara aktarılmasını sağlayan bir alandır. Doğadaki organizmaların derileri gibi, mimari cepheler de binaların doğa ile arasındaki sınırı oluşturmakta ve kullanıcıların konfor şartlarının sağlanmasında önemli bir görev üstlenmektedir. Ayrıca bina cepheleri enerji tüketiminde büyük bir etkiye sahip olması nedeniyle doğaya verilen zararın da önemli bir kısmını oluşturmaktadır. Bu bağlamda bir tasarım yöntemi olarak biyomimikriyi kullanan cephe tasarımlarının mimarinin çevre ile kurduğu ilişkinin arttırılması ve kullanıcıların için konfor şartlarının sağlanması açısından sürdürülebilirliğe katkı sağlayacağı öngörülmektedir. 21. yy teknolojik gelişmelerin sayesinde değişen çevresel faktörlere yanıt veren, sürdürülebilir, enerji verimli, kullanıcıların ihtiyaç ve isteklerine göre uyarlanabilen, akıllı malzemeler ile tasarlanan duyarlı cephe tasarımları önem kazanmaya başlamıştır. Bu tez 21. yy 'da yapılmış, bir tasarım yöntemi olarak biyomimikriye başvuran duyarlı cephelere odaklanmıştır. Tez kapsamında belirlenen kriterlere uyan; Council House 2, Q1 Building, One Ocean Thematic Pavilion, Al Bahr Towers, Mokyeonri Wood Museum ve Hive House binalarının analizi yapılmıştır. Bu binaların cephe tasarımlarının; hangi organizmadan ilham aldığı, biyomimikri seviye ve yaklaşımları, duyarlı cephe sistemleri ve sürdürülebilirliğe etkileri değerlendirilmiştir. Değerlendirmelerin sonucu biyomimikriye başvuran duyarlı cephe tasarımlarının, termal konfor, doğal aydınlatma, doğal havalandırma konularında doğaya ve sürdürülebilirliğe katkı sağladığı ortaya koyulmuştur. Malzeme alanındaki teknolojik yenilikler sayesinde biyomimikrinin organizma ve davranış seviyelerini kullanarak duyarlı cephe tasarımlarının bir organizma gibi davranan cephelere dönüşmesine katkı sağlanacağı düşünülmektedir.