Bizans'ın Osmanlılar ile diplomasisi: Aktörler, ortamlar ve süreçler

Bizans İmparatorluğu ile Osmanlıların diplomatik iletişimini anlama girişimi olarak bu tez, ondördüncü ve onbeşinci yüzyıllar boyunca gerçekleşen bu karşılaşmada çeşitli yöntemlerin kullanımı ve rolü hakkında sorular ortaya koymaktadır. Çalışma, dış politikanın tatbiki veçhelerini sunarak Bizans diplomasisinin rolünü birçok zorlu aktörün yer aldığı daha geniş bir sistemde konumlandırmayı hedeflemektedir. Öncelikle Bizans Yunancası ve Osmanlı Türkçesi olmak üzere mevcut anlatı kaynaklarından faydalanarak ve zaman zaman epistolografik kanıtlar, retorik kaynaklar ve resmî belgeler gibi diğer türlerde eserlerle de desteklenen bu çalışma, her diplomatik temas ve mektup alışverişi, siyasi müzakere ve anlaşma akdi dâhil diplomatik iletişim araçları hakkında kapsamlı bir araştırma yapmaktadır. Burada vurgu, Bizans'ın büyüyen Osmanlı gücü karşısında siyasi olarak küçüldüğü bir dönemde inşa edilen diplomatik uygulama türleri üzerinedir. Daha hususi olarak bu tez, bir taraftan Bizans'ın Osmanlı Devleti ile ilgili olarak benimsediği çeşitli diplomatik stratejileri incelemekte, diğer taraftan ise, muhtelif diplomatik ortamlarda temsilci olarak elçilerin rollerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu amaçla, analiz, herhangi bir elçilikten, siyasi otoritenin veya onun temsilcilerinin mesajlarını taşıyan basit bir haberciye kadar iki siyasi oluşum arasındaki kayıtlı tüm diplomatik iletişimlerin bir listesine dayanmaktadır. Ağlarına, kariyerlerine, konumlarına ve geçmiş deneyimlerine odaklanarak elçi profilinin, sorumlu kişinin seçiminde bazı kendine özgü unsurları ve kalıpları ortaya çıkardığı burada ileri sürülmektedir.