C şekilli kök kanal yapısına sahip 3 boyutlu model dişlere uygulanan farklı restorasyon tekniklerinin kırılma dayanımlarının değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmada; C şekilli kök kanal yapısına sahip model dişlere uygulanan farklı restorasyon yöntemlerinin kırılma dayanımı üzerine etkisinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Materyal ve Metot: Başka nedenlerle çekilmiş konik ışınlı bilgisayarlı tomografi görüntülerinin incelenmesiyle elde edilen C şekilli kök kanal anatomisine sahip bir molar dişe ait görüntüler kullanılarak, 3 boyutlu yazıcıdan 76 adet yapay diş modeli üretildi. Yapay dişler rastgele 7 gruba ayrıldı: Grup 1: İntakt modeller(n=10) Grup 2: Rezin kompozit ile restore edilen modeller(n=11) Grup 3: Demetli fiber post ve rezin kompozit ile restore edilen modeller(n=11) Grup 4: Vertikal fiber post ve rezin kompozit ile restore edilen modeller(n=11) Grup 5: Horizontal fiber post ve rezin kompozit ile restore edilen modeller(n=11) Grup 6: Örgü fiber post ve rezin kompozit ile restore edilen modeller(n=11) Grup 7: Kompozit endokron ile restore edilen modeller(n=11) Periodontal destek taklit edilerek akrilik bloklara gömülen yapay dişlere kırılma testi uygulandı. Örneklerin kırıldığı kuvvet değerleri ve kırılma tipi kayıt altına alındı ve ANOVA tek yönlü varyans analizi, Monte Carlo Pearson Ki Kare, Pearson Ki Kare, Fisher'ın Kesinlik Testi kullanılarak analiz edildi (p<0,05). Bulgular: Tüm gruplar arasında kırılma değeri yönünden fark bulundu (p=0,001). Grup 6 en yüksek kırılma değerini gösterirken, Grup 4 ile aralarındaki fark istatistiksel olarak anlamlı idi. Kırılma tipi açısından Grup 7 en yüksek onarılabilirlik yüzdesini (%100) gösterdi. Sonuç: Örgü fiber post ve rezin kompozit kombinasyonu ve endokron şeklinde yapılan üst restorasyon tipleri kırılma dayanımı açısından diğer gruplardan üstün bulundu. Kırığın restore edilebilirliği de göz önünde bulundurulduğunda endokron restorasyonların C şekilli kök kanal yapısına sahip dişlerde kullanımı önerilebilir.