Canlı verici böbrek donörlerinin uzun dönem sonuçlarının değerlendirilmesi

ÖZET Canlı Verici Böbrek Donörlerinin Uzun Dönem Sonuçlarının Değerlendirilmesi Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi, İç Hastalıkları Anabilim Dalı, Uzmanlık Tezi, Antalya, 2022. Giriş ve Amaç: Çalışmamızda canlı böbrek donörlerinin uzun dönem sonuçlarının değerlendirilmesi ayrıca, SKD ve GKD'lerin uzun dönem sonuçlarının karşılaştırılması amaçlanmıştır. Materyal ve Metod: Çalışmaya Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Organ Nakli Merkezi'nde Ocak 2010 ile Aralık 2015 tarihleri arasında böbrek vericisi olan 590 kişi dahil edilmiştir. Öncelikle tüm donörler genel demografik, sosyokültürel ve ekonomik özellikleri, sağkalımları, komplikasyonları, fonksiyonel böbrek kapasitesi ile ilgili göstergeler açısından değerlendirilerek merkezimizin genel donor havuzu ile ilgili tablosu çıkarılmıştır. İkinci aşamada donörler SKD ve GKD grubu olarak ikiye ayırılmış ve benzer parametreler açısından grup karşılaştırmaları yapılmıştır. Veriler retrospektif olarak toplanmış ve analizler SPSS programı kullanılarak yapılmıştır. Bulgular: Donörlerin ortalama yaşları 43,9±11,3, 348 (%59)'i kadın ve 506 (%85,8)'si evliydi. Yatış süresi ortalama 5 gün (4,8±1,4), nakil sonrası takip süresi 97±21,3 ay bulundu. 66 donörde (%11,2) HT, 28 donörde (%4,7) DM, 19 donörde (%3,3) KAH, 4 donörde (%0,7) nefrolitiazis gelişti. Ortalama eGFR değerleri preoperatif 105,22±13,74 mL/dk, taburculuk eGFR 73,54±16 mL/dk ve son kontrolde 78,98±16,75 mL/dk olarak bulundu. 11 (%1,9) donör kaybı oldu. Hastaların sağkalım oranları 1, 2, 5 ve 10 yıl için sırayla; %99,8, %99,8, %99,5 ve %97,8 olarak saptanmıştır. Donör tiplerine göre değerlendirildiğinde SKD 440 (%74,6), GKD 150 (%25,4) kişiydi. Gruplar arasında komplikasyonlar, sağkalım ve fonksiyonel böbrek kapasitesini etkileyebilecek durumlar açısından anlamlı farklılık olmadığı, sadece DM gelişim oranının GKD grubunda fazla olduğu (bu durumun daha fazla IFG ve IGT'den kaynaklandığı düşünüldü), SDBH gelişiminin olmadığı, her iki grup donörün Friedman analizlerinde eGFR değerlerinde anlamlı artışların olduğu gösterildi. Sonuç: Çalışmamızda canlı vericili böbrek naklinin donör açısından uygun koşullarda sağlıklı ve güvenilir bir uygulama olduğu, sağlıklı popülasyonla benzer risk faktörlerine sahip oldukları tespit edildi. Ayrıca GKD kullanımının artan organ ihtiyacının karşılanması ve yetersiz kadaverik organ bağışı koşullarında kullanılmasının uygun, gerekli ve uzun dönem sonuçlarının da başarılı olduğu gösterilmiştir. Anahtar Kelimeler: Böbrek nakli, canlı verici, sağkalım, glomerüler filtrasyon hızı, genişletilmiş kriter donör