Ceza muhakemesi hukukunda beraat hükmü

Beraat hükmü, ceza muhakemesine sanık olarak dahil olmuş herkesin ulaşmak istediği ve bu hükmün verilmesi için çaba gösterdiği, bu hüküm uğruna deliller ortaya koyup savunmalar yaptığı bir hüküm çeşididir. Sanığın gerçekleştirdiği eylemin suç niteliği barındırmadığı ya da sanığın o eylemi gerçekleştirmediği veya gerçekleştirdiği hususunun kesin olmadığı yargısını barındıran beraat hükmü sayesinde sanık aklanmış olur ve kendisi hakkında herhangi bir yaptırım uygulanmaz. Cezalandırılmasına engel olan diğer hüküm çeşitleri de bulunmasına rağmen beraat hükmü sanık için en lehe olan hükümdür. Beraat hükmü birçok ilke ve kuralla iç içedir. Özellikle suçsuzluk karinesi ve lekelenmeme hakkının tam anlamıyla uygulanması, beraat hükmü için çok önemlidir. Suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle verilen beraat kararı ise şüpheden sanık yararlanır ilkesi ile yakından ilişkilidir. Bu ilke sayesinde hâkim veya mahkeme nezdinde suçu işlediğine vicdanen yüzde yüz kanaat getirilemeyen kişi mahkûmiyet hükmü ile karşılaşmayacaktır. Bu kural, bir suçlunun cezasız kalmasının bir masumun cezalandırılmasına tercih edilmesinden kaynaklanmış ve gelişmiştir. Beraat kararı; hukuk yargılamasını, idare hukukunu ve vergi hukukunu etkileyebileceği gibi bir başka ceza mahkemesi nezdinde de etkili olabilir. Bu nedenle verilen beraat kararının bu mahkeme ve merciler üzerindeki etkisi büyük önem taşır. Anahtar Kelimeler: Hüküm, Beraat, Suçsuzluk Karinesi, Delil Yetersizliği