Açık hava türbülansı: Uluslararası sivil havacılıkta deregülasyonun ardı arkası kesilmeyen regülasyonu

Uluslararası sivil havacılık özel ve kamu taraflarını içeren dolaşık bir ağdan oluşmaktadır. Hava sahası üzerindeki ulusal egemenlik piyasa güçlerini kısıtlamaktadır. Özellikle İkinci Dünya Savaşı'nın sonu ile yetmişli yılların sonu arasında uluslararası ticari hava hizmetleri üzerinde kayda değer regülasyonlar yürürlükteydi. Bu regülasyonlar çok taraflı çerçevenin en ortasında yer almaktaydı ve sayıca çok artan ikili etkileşimler bu çerçevenin bilinçli bırakılmış boşluklarından yararlanarak ana ilkelerinin temelini çürüttüler. Uluslararası sivil havacılık uluslararası ilişkiler disiplini bakımından yeterince çalışılmamış bir konu olarak durmaktadır. Bu çalışma regülasyoncu ve deregülasyoncu akımların çatışkılı biraradalığını uluslararası ilişkiler literatüründen geliştirilen bir teorik bakış açısıyla çözümlemektedir. Bu doğrultuda, bu çalışmanın odak noktaları, 1944 Chicago Konferansı'ndan 1977 Bermuda II Anlaşması'na kadar olan zaman aralığı dahilinde, regülasyon ve deregülasyon ekseninde izi sürülecek olan Birleşik Krallık - Birleşik Devletler havacılık rekabeti ve ICAO'nun bu eksendeki rolü ve angajmanıdır. Eklektik bir bakış açısının olumlu yönleri bu vakaların analizinde, realist düşüncenin, rejim teorisinin ve güvenlik çalışmalarının varyantlarının eleştirel teorik uyarlamaları aracılığıyla değerlendirilmiştir. Analizlerin başlıca sonuçları, regülasyon düzeyindeki değişimlerin Birleşik Krallık ve Birleşik Devletler özel ve kamu güç yapılarındaki farklılıklara atıfla açıklanabileceği ve ICAO'nun karşıt anlamlar içeren genetik kökenlere dayalı olduğu ve bu kökenlerin regülasyon ve deregülasyon meselelerine dahil oluşunda somutlanan geriden gelmenin önünü açtığıdır.