Çocuk evlerinde çalışan bakım personellerinin tükenmişlik ve yaşam doyumu düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi

Çocuk refahı alanında görev yapan bakım personelleri çocuklara bakım hizmeti sunmaktadır. Bakım hizmetleri yardımseverlik, empati, fedakârlık gibi duyguları içerdiğinden personeller stres yaşayabilmektedir. Bu durum tükenmişlik ve yaşam doyumu düzeyini etkileyebilmektedir. Araştırmada çocuk evlerinde görev yapan bakım personellerinin tükenmişlik düzeyi ile yaşam doyumları arasındaki ilişki incelenmiştir. Bu araştırmanın evreni, Adana Çocuk Evleri Sitesi ve Çocuk Evleri Koordinasyon Merkezi Müdürlüklerinde çalışan 170 personeldir. Araştırmaya gönüllü olarak katılan toplam 144 çalışan araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Veri toplamak için Kişisel Bilgi Formu, Tükenmişlik Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada çocuk evlerinde görev yapan bakım personellerinin var olan durumlarını ortaya koymak amacıyla betimsel model kullanılmıştır. Analizler sonucunda tükenmişlik ve yaşam doyumunun medeni durum, çocuk durumu, eğitim düzeyi ve deneyim süresine göre farklılaşmadığı, kuruluş türüne göre ise anlamlı farklılaştığı görülmüştür. Yaş ile tükenmişlik ve yaşam doyumu arasında ters yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bulgular ilgili literatür kapsamında tartışılmıştır.