Master'sOpen Access

Çocuklarda depresyon düzeyi ve bağlanma stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

2016
0 views
0 downloads
Advisor: Yrd. Doç. Dr. Neslim Güvendeğer Doksat

Abstract (TR)

Bu çalışmanın amacı çocuklarda bağlanma stillerinin depresyon düzeyi ile ilişkisinin ve bu iki değişkenin demografik değişkenlerle olan ilişkisinin araştırılmasıdır. Tarama modeli olan bu çalışmada veri toplama araçları olarak sosyo-demografik özellikleri araştırmak amacıyla Kişisel Bilgi Formu, bağlanma stillerini araştırmak amacıyla İlişki Ölçekleri Anketi ve depresyon düzeyini ölçmek amacıyla Çocuklar İçin Depresyon Ölçeği kullanılmıştır. Bu araştırmanın örneklemini Gaziantep ili içerisinde rastlantısal olarak seçilen 8-13 yaş arasındaki 224'ü kız ve 224'ü erkek olmak üzere toplam 448 kişi oluşturmuştur. Araştırmanın sonuçlarına bakıldığında erkeklerin kızlara oranla güvenli bağlanma özelliklerinin, kızların ise erkeklere oranla korkulu bağlanma özelliklerinin daha yüksek olduğu görülmektedir. Demografik özellikler açısından değerlendirildiğinde cinsiyet ve yaş değişkenlerinin depresyon düzeyi üzerinde bir etkisinin olmadığı anlaşılmaktadır. Yaş arttıkça güvenli bağlanma özelliklerinin yükseldiği görülmektedir. Ebeveynlerin eğitim düzeylerinin ve gelir durumlarının da bağlanma ve depresyon puanları üzerinde etkili olmadığı bulgularına rastlanmıştır. Araştırmanın temel amacı çerçevesinde yapılan incelemelere bakıldığında da depresyon düzeyi yükseldikçe güvenli bağlanma özelliklerinin düştüğü anlaşılmaktadır. Çalışmanın sonuçları ile ilgili daha detaylı açıklamalar tartışma bölümünde yapılmıştır. Bununla beraber çalışmanın sonuçları ve çalışmamızla ilgili alanda çalışan araştırmacılara önerilerde bulunulmuştur. Anahtar Kelimeler : Çocuk, Bağlanma, Depresyon.

Author

Vahdettin Yaşar

How to Cite

Vahdettin Yaşar (Yüksek Lisans Tezi). Çocuklarda depresyon düzeyi ve bağlanma stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi, 2016, İstanbul Beykent University.

License

Tüm Hakları Saklıdır

This work is shared under the specified license terms.

More theses from İstanbul Beykent University