Çocuklarda pes planusun alt ekstremite biyomekaniği üzerine etkileri

Amaç: Bu çalışma, 6-10 yaş arası pes planuslu çocuklarla yine aynı yaş grubunda normal ayak yapısına sahip çocukların alt ekstremite biyomekaniksel değişikliklerinin incelenmesi amacıyla planlandı. Materyal ve metod: Randomize olarak tasarlanan bu çalışmanın evrenini Fizik Tedavi polikliniğine başvuran pes planus tanısı almış çocuklar, kontrol grubunu sağlıklı çocuklar oluşturdu. Çalışma grubunda 23 pes planus tanılı çocuk, kontrol grubunda 20 normal ayak yapısına sahip çocuk incelendi. Harris tabakası ile ayak izi bakıldı. CSİ, kas kuvveti, kas kısalıkları, pelvik inklinasyon açısı, femoral anteversiyon analizi için kalça internal rotasyon açısı ve Q açısı, tibial torsiyon analizi için uyluk-ayak açısı, APİ-6, Beighton skoru ve PTTD değerlendirildi. Bulgular: Pes planuslu çocuklarda CSİ ile APİ-6 arasında güçlü korelasyon tespit edildi (p<000.1). Pes planuslu çocuklarda Q açısının ve dominant ekstremitede m. hamstrings kas kuvvetinin anlamlı şekilde arttığı bulundu (p<0.05). Pes planuslu çocukların dominant ekstremitelerinde CSİ değeri ile kuadriseps femoris kas kuvveti zayıf pozitif, m.tibialis anterior zayıf negatif korelasyon gösterdi. Pes planus derecelerine göre APİ-6 ve CSİ değerleri arasındaki fark anlamlı olarak değerlendirildi (p<0.05). Sonuç: Çalışmamız, pes planusun Q açısı değerleri yoluyla femoral anteversiyonu etkilediğini buldu. Pes planus derecesi ilerledikçe Q açısı ve CSI değerleri arttı. Pes planuslu çocuklarda tibialis anterior ve plantar fleksör kaslarının kas gücü azaldı. Ancak, kuadriseps femoris ve hamstring kaslarının gücü arttı. Anahtar Kelimeler: Biyomekanik, pes planus, pelvik inklinasyon, uyluk-ayak açısı, harris tabakası, femoral anteversiyon