Çocukluk çağı erken tip inek sütü ve yumurta alerjilerinin değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı IgE'ye bağlı inek sütü ve/veya yumurta alerjisi olan hastaların doğal seyrini araştırmak ve tolerans gelişimine etki eden faktörleri belirlemekti. Gereç ve yöntem: Bu çalışma Ocak 2013- Aralık 2018 tarihleri arasında İTF Çocuk Alerji Bilim Dalı'nda erken tip inek sütü ve/veya yumurta alerjisiyle takibe alınan 87 (%65,5 E) hastada retrospektif olarak yürütüldü. Dosyalardan demografik özellikler, klinik belirti ve bulgular, laboratuvar tetkikleri ve takip eden 1., 2. ve 3. yıllarda tolerans gelişim durumları kaydedildi. Bulgular: Hastaların semptomlarının başlama yaşı 5,1 ± 4,3 ay, tamamlayıcı beslenmeye geçiş 4,9 ± 2,0 aydı. Hastaların %34,5'inde ek alerjik hastalık, %32,1'inde ailede atopi öyküsü mevcuttu. Çocukta ve ailede (annede) en sık görüleni atopik dermatitti (sırasıyla %13,8, %6,9). En sık başvuru şikayeti ürtikerdi (%48,3). Hastaların total IgE düzeyleri 251,0 ± 875,1 kU/L, eozinofil yüzdeleri 4,8 ± 3,9 idi. İnek sütü sIgE, yumurta beyazı sIgE düzeyleri sırasıyla 12,3 ± 25,9 kUA/L ve 9,0 ± 20,5 kUA/L idi. Deri prik testleri (DPT) inek sütü için 22 (%34,2) hastada; yumurta beyazı için 17 (%51,5) hastada pozitifti. Yapılan 145 adet açık besin yükleme testi (BYT)'nin 32'si (%22,0) pozitif bulundu. Hastaların 48'inde (%55,1) üçüncü yılın sonunda besin alerjisi geçti [(inek sütü:31 (%42,2), yumurta:17 (%41,1)]. Ailede atopi öyküsünün besin alerjisinin kalıcı olma riskini artırdığı görüldü (p=0,049). DPT (p=0,012), inek sütü sIgE (p=0,010), kazein sIgE düzeyi (p=0,025), serum eozinofil yüzdesi (p=0,016) ile inek sütü toleransı arasında; eozinofil yüzdesi (p=0,006) ile yumurta toleransı arasında anlamlı ilişki saptandı. Sonuç: İnek sütü ve yumurta alerjisi olan hastaların sadece yarısında tolerans gelişmesi, besin alerjisinin eski yıllara göre daha kalıcı olduğunu göstermektedir. Ailede atopi öyküsü olması, inek sütü alerjisi için inek sütü sIgE ve kazein sIgE'nin yüksek olması besin tolerans gelişiminde negatif prognostik faktörler olarak bulunmuştur.