Çocukluk çağı lenfomalarında serum VEGF, leptin, endostatin düzeyleri ve prognostik önemi

Anjiogenez tümör gelişimi ve metastatik yayılımında etkili olan temelmekanizmalardan biridir. Erişkinlerde yapılan çalışmalarda solid tümörlerdeanjiogenik faktörlerin tümör prognozu ile ilişkili olduğu gösterilmiştir. Çocukluk çağıtümörlerinde bu konuda yapılan araştırmaların sayısı ise sınırlıdır. Bu çalışmaçocukluk çağı lenfomalarında serum VEGF, leptin ve endostatin düzeylerinebakılarak tümör anjiogenezinin değerlendirilmesi ve bu faktörlerin tümör prognozuüzerindeki etkilerinin incelenmesi amacı ile yapıldı.NHL'li 21 ve HL' lı 15 hastadan tanı anında ve tedavi kesiminde remisyonagirdiklerinde kan örnekleri alındı. NHL'li hastaların tedavi öncesi serum VEGFdüzeyleri kontrol grubuna göre belirgin olarak yüksek bulundu (p= 0.029). Leptin (p=0.001) ve endostatin (p= 0.000) ise normalden düşüktü. HL'lı hastalarda serumVEGF konsantrasyonu artarken (p= 0.05), endostatinin (p= 0.000) düştüğü, leptindeise belirgin bir değişim olmadığı tespit edildi. Serum leptin (p= 0.003) veendostatininin (p= 0.04) tedavi sonrası remisyona giren NHL'li hastalarda arttığı HL'lıçocuklarda ise değişmediği görüldü. Serum VEGF düzeyinde ise her iki hastagrubunda da tedavi ile birlikte anlamlı bir değişim tespit edilmedi. Ayrıca tedaviöncesi ve sonrası anjiogenik faktör düzeylerinin sağkalım hızları üzerinde herhangibir etkisi saptanmadı.Sonuç olarak, lenfomalı çocuklarda serum VEGF düzeylerinin arttığı, leptin veendostatinin baskılandığı tespit edildi. Remisyona giren NHL'lı hastalarda anjiogenikfaktör düzeylerinde anlamlı bir değişiklik olduğu görüldü. Bu sonuç pediatriklenfomaların anjiojenik profilinin belirlenmesinde anjiogenezi önleyen faktördüzeylerindeki baskılanmanın önemli olduğunu göstermektedir.