Negotiating multilingualism and identity:Young Syrian Women in İstanbul

Bu çalışma, çokdilli Suriyeli göçmen kadınların Arapça, Türkçe ve İngilizceyi toplumsal ve ideolojik açıdan yüklü kaynaklar olarak kullanarak, kimliklerini nasıl inşa ve müzakere ettiklerini incelemektedir. Dilsel-etnografik bir çalışma olan bu araştırma, İstanbul'da yaşayan, üniversite mezunu üç genç Suriyeli kadınla yürütülmüştür. Veri, katılımlı gözlemler, yarı yapılandırılmış görüşmeler ve spontane etkileşimlerin ses kayıtlarından oluşmaktadır. Ayrıntılı söylem analizini ölçekler çerçevesiyle birleştiren çalışma, kimlik müzakerelerini sosyo-tarihsel, ontogenetik, mezo-düzey ve mikrogenetik zaman ölçekleri boyunca araştırmaktadır. Analiz, katılımcıların çokdilli repertuarlarını yalnızca iletişim için değil, aynı zamanda aidiyet, meşruiyet ve güç yapılarına konumlanmalarını işaret eden araçlar olarak nasıl harekete geçirdiklerini ortaya koymaktadır. Bulgular yaygın bir ikircikliliği ortaya koymaktadır: Türkçe hem bir fırsat hem de bir dışlanma unsuru olarak görülürken, Arapça bir samimiyet kaynağı olmasının yanı sıra damgalanma göstergesi işlevi görmekte, İngilizce ise sınırlı yerel kullanışlılığına rağmen sembolik bir prestij taşımaktadır. Bu müzakereler, cinsiyet, göçmenlik statüsü, eğitim geçmişi ve baskın dil ideolojileri gibi kesişen faktörler tarafından şekillenmektedir. Katılımcıların dil ve kimlik pratiklerini daha geniş sosyopolitik ve tarihsel bağlamlar içinde konumlandırarak, bu çalışma çokdilliliğin tekdilli yönelimli bir ulus-devlet içinde hem bir özneleşme kaynağı hem de bir kısıt alanı olarak nasıl işlediğini ortaya koymaktadır. Bu yolla, göç bağlamlarında çokdillilik ve kimlik üzerine yapılan sosyodilbilimsel araştırmalara katkıda bulunmaktadır.