Çoklu krizler çağında 'Yeni' bir paradigma ve istikamet arayışı: Sarıkeçili göçerler ve alternatif bir toplumsalın inşası üzerine nitel bir değerlendirme

Ontolojik yok oluş koordinatlarında olunan bir dönemde ve öz-imhaya programlanmış bir toplumsalda 'yeni' sosyalin manifestosu ve rotasını betimleme girişimleri elzemdir. Bu araştırma da gezegenin çöküşü ile toplumsalın çöküşünün birbirine eklemlendiği, çoklu krizlerin ölümcül kesişimselliğindeki bir dünyada toplumsal bütünlüğümüze, ortak yaşama ve doğal dünya ile kurulan ilişki örüntülerine yönelik 'yeni' bir yaşam paradigması ve istikameti ile alternatif bir toplumsal tartışmalarına katkı sunabilme gayesinin bir tezahürüdür. Bu araştırmanın amacı, insanlığın toplumsal evriminin baskı, hiyerarşi, tahakküm ve sömürüye dayanmayan organik köklerini hatırlatmak ve başka türlü bir yaşam ile alternatif sosyalin bizatihi insanlığın türsel-tarihsel geçmişinde mevcudiyetine dikkat çekmektir. Bu kapsamda, Anadolu coğrafyasındaki son göçebe topluluklardan Sarıkeçili göçerlerin sosyal örgütlenme modeli, geleneksel iptidai yaşam biçimi, organik dünyayla kurdukları ilişki arketipleri ve iklimsel- ekolojik çöküş başta olmak üzere, günümüzde kadim yaşam alanları ile göç koridorlarında deneyimledikleri krizlere ilişkin bir inceleme ve analiz gerçekleştirilecektir. Yaşamı, doğayı ve organik dünyayı Sarıkeçili göçerlerin gözünden görme maksadı taşıyan bu araştırma nitel yöntemle hazırlanmıştır. Araştırma sonucunda, Sarıkeçili göçerlerin yaşamlarını düzenleyen en temel kategorilerin emek, esneklik ve hayvan refahı olduğu tespit edilmiştir. Topluluk içi güç ilişkilerini ve topluluğun kitlesel idaresini emek hiyerarşisi düzenlemektedir. Esneklik, çabuk uyarlanabilme ve ivedi mobilizasyon topluluğun hayatta var kalma stratejisidir. Sarıkeçili göçebelerin göç hareketlerini ise, hayvanlarının iyilik ve esenlik hali belirlemektedir. Sarıkeçili hane sayısı iklim krizinin şiddetli etkileri, ekonomik açmazlar ve sosyo-politik sorunlar neticesinde giderek azalmaktadır. Sarıkeçililer'in ekseriyetle iklim krizi tesiriyle son yıllarda oldukça küçük coğrafyalara ve yaşam koridorlarına sıkıştıkları saptanmıştır. İlaveten, yaşamı idame ettirme güçlüğü yerleşikleşme ve işçileşme, sosyo-politik dayatmalar ise kadim habitat alanlarından tahliye edilme baskısı oluşturmaktadır. Son tahlilde, Sarıkeçili göçebelerin geleneksel kültürel yaşam pratikleri ile yaşam havzalarındaki tüm canlıların hak-refahını korumak ve günümüzün post-modern dünyasına en az tahrifle uyarlanabilmek için verdikleri toplumsal mücadele bu hikayenin nostaljik bir öykünmeden çok daha fazlası olduğunun ispatıdır ve alternatif bir toplumsallığın inşasında potansiyel kaynak niteliğindedir. Anahtar Kelimeler: Çoklu Krizler, Alternatif Toplumsal, Sarıkeçili Göçebeler, Yerli Topluluklar, Yeşil Sosyal Hizmet