Barış görüşmelerinin karşılaştırmalı çalışması

Bu çalışma, barış müzakerelerinin başarısını destekleyen mekanizmaları araştırmayı amaçlamaktadır. Bu çalışmanın odak noktası, üçüncü taraf müdahalesi ve tarafların çıkarları olan iki ana faktördür. Barış görüşmelerinde üçüncü taraf müdahaleleri tarafların çıkarları ile birleştiğinde taraflar arasındaki iş birliği ve iletişimi arttırarak barış görüşmelerinin başarısını desteklemektedir. İsyancı örgütlerin etnik kökenleri, örgütlenme biçimleri ve seçim sistemleri gibi bazı benzerlikler nedeniyle Muhafazakar Parti'nin IRA ile başlattığı barış görüşmeleri Türkiye'deki Çözüm Süreci ile karşılaştırılabilecek önemli bir örnek teşkil etmektedir. Üçüncü tarafların müdahalesinin olmaması ve tarafları müzakerelerden çekilmeye motive eden değişimler, silahsızlanma, yasal yol haritası ve muhalefetin dahil edilmesi konularında sorunlara yol açmaktadır. İşçi Partisi'nin seçim zaferi ile desteklenen komisyonlar oluşturarak, bağlayıcı süreler belirleyerek ve toplantılar yaparak oluşturulan üçüncü göz müdahaleleri bu sorunların aşılmasına ve 1998 yılında Hayırlı Cuma Anlaşması'nın imzalanmasına büyük katkı sağlamıştır. Üçüncü bir gözün eksikliğinden dolayı Türkiye'deki Çözüm Süreci silahsızlanma, geri çekilme, yasal reformlar ve sert milliyetçi eleştirilere ilişkin ciddi sorunlar yaşamıştır. AKP hükümetinin 2009'da PKK sorununda koordinasyonu sağlamak için ABD'den bir koordinatör talep etmesine rağmen, Çözüm Sürecin'de herhangi bir üçüncü gözün müdahalesini reddetmesinin ana nedeni Türkiye'deki rejim değişikliği çerçevesinde ele alınmaktadır.