İmplant destekli tam protezlerde farklı tiptekipatriksler üzerindeki farklı polivinil siloksan matriks materyallerinin retansiyon değerlerinin karşılaştırılması

Amaç: Bu çalışmanın amacı implant destekli tam protezlerde, ball, locator ve TiSi.snap ataşmanlar üzerinde matriks parçası olarak kullanılan dört polivinil siloksan (PVS) materyalinin retansiyon değerlerini, birbirleri ile ve geleneksel matrikslerinin retansiyon değerleriyle karşılaştırmaktı. Gereç ve Yöntemler: Her biri iki parçadan oluşan 140 örnek hazırlandı (n: 10). Numunelerin alt parçası, pleksiglasa dik olarak yerleştirilmiş iki implant analoğu ve bunların üstüne vidalanmış iki patriksten oluşuyordu. Bu patriks ataşmanlar ball (DTI İmplant Sistemleri, Türkiye), locator (DTI İmplant Sistemleri, Türkiye) ve TiSi.snap (Bredent GmbH & Co.KG, Almanya) idi. Numunenin matriks bileşenlerini içeren ve implant destekli bir tam protezi simüle eden üst parçası, polimetil metakrilat (PMMA) bloklardan frezelenerek elde edildi. Matriks olarak, tüm ataşman tipleri için dört farklı PVS materyali (Retention.sil 200, Retention.sil 400, Retention.sil 600 ve GC Reline II Soft), ball ve locator ataşmanlar için ilaveten geleneksel matriksleri kullanıldı. Her numune, bir termal döngüye ve çiğneme simülatöründe oklüzal kuvvet uygulamasına tabi tutuldu. Retansiyon değerleri, başlangıçta, 1 yıllık kullanım (1490 siklus) sonrasında ve 2 yıllık kullanım (2920 siklus) sonrasında kaydedildi. Bulgular: Ball ve locator ataşmanları için konvansiyonel matrisler PVS matriks materyallerinden anlamlı derecede daha yüksek retansiyon değerleri sağladı (p= 0,0001). Tüm gruplar arasında en yüksek retansiyon değeri (84,75 N), başlangıç ölçümünde ve ball ataşmanın konvansiyonel matriks ile kombine edilmesiyle elde edildi. Tüm patriks ve matriks kombinasyonları için, başlangıçtaki retansiyon değerleri kullanım süresi arttıkça orantılı olarak azaldı (p<0,05). PVS matriksleri arasında, tüm patriks grupları için, en yüksek retansiyon değeri Retention.sil 600 ile, en düşük retansiyon değeri ise Retention.sil 200 ile gözlendi. Sonuç: PVS matrisler, konvansiyonel matrikslere göre önemli ölçüde daha düşük retansiyon değerleri gösterdi. PVS matriks materyallerinin sertlik değerleri arttıkça başlangıç ölçümlerindeki retansiyon değerleri de arttı.