Le concept du spectacle dans la pensée de l'éternel retour chez Nietzsche

Nietzsche, kendi döneminin nihilizmini yaşam ve dünya hakkında paraziter bakış açıları meydana getiren bir hastalık olarak tanımlar. Bu hastalığı, yaşamı ve dünyayı artık olumlayamayan çöküş istencinin soy kütüğü ile gözler önüne serer. Bu hastalığı bir ağırlık ve tiksinti olarak görür. Nietzsche'ye göre, insan yaşamaktan bıktığı ve artık sadece kendi çöküşünü, kıyametini istediği bir döneme varmıştır. Bu bıkkınlığın sebebi ise insanın yaşama karşı ağır ve iğrenç gösteriler üretip onların altında ezilmesidir. Nietzsche, bu hastalığı öyle bir görsel düşüncede formüle etmiştir ki bu görsel düşünce aynı zamanda iğrenç gösterinin yerinden edilmesini ifade etmektedir. Zira Nietzsche, bu görsel düşünceyi ya bizi yok edecek ya da dönüştürecek korkunç ağırlık olarak ifade etmiştir. Bu düşüncenin ilk görünüşü hastalıklı ve lanetli iken ikinci görünüşü dönüştürücü ve iyileştiricidir. Nietzsche felsefesinde, bu görsel düşünce Bengi dönüş düşüncesidir. Öyleyse bengi dönüş düşüncesinin ikinci görünüşü, hastalıklı gösterinin dönüşümü anlamına gelir. Bu nedenle, bengi dönüş düşüncesi yaşam ve dünya hakkında yeni bir göz fizyonomisi ve tahayyül gerektirir. Bengi dönüş düşüncesi kendini bu şekilde gösterir, yani ilk olarak başkanın aynının görüntüsünde olarak daha sonra alternatif olarak ve hem yaşamın hem dünyanın olumlanması olarak kendini gösterir.