COVİD-19 pandemi öncesi ve sonrası dönemde toplum kaynaklı pnömoniye bağlı nekrotizan pnömoni gelişen çocuk olguların klinik, demografik ve laboratuvar özelliklerinin incelenmesi

Nekrotizan pnömoni, toplum kaynaklı pnömonilerin %7' sinde görülen nadir fakat ciddi bir komplikasyonudur. Nekrotizan pnömoni insidansını değerlendiren çalışmalar son 20 yılda insidansın artış eğiliminde olduğunu belirtmiş. Çalışmada, hastanede nekrotizan pnömoni tanısı ile yatan çocukların klinik özellikleri ile COVİD-19 öncesi ve sonrası dönemdeki değişiklikler, nekrotizan pnömoni tanılı olguların prognozunu ve hastaneye yatış süresini etkileyen parametreler araştırılması amaçlanmıştır. Akdeniz Üniversitesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları servisinde 2015-2023 yılları arasında, 28 gün ile 18 yaş arasındaki çocuklarda TKP'ye bağlı nekrotizan pnömoni tanısı almış olgular geriye dönük olarak incelenmiştir. COVID-19 öncesi ve sonrası dönemdeki hastaların sosyodemografik özellikleri, hastanede kalış süresi, tedavi yöntemleri ve cerrahi gereksinimler karşılaştırılmıştır. Çalışmaya yaş ortalaması 6.2 ± 3.97, %52' si kız, %48'i erkek olacak şekilde 25 hasta dahil edilmiştir. Hastalar genellikle kış mevsiminde başvurmuştur (n=10, %40). En sık başvuru şikayetleri öksürüktür (n=21, %84). Hastaların en sık amoksisilin-klavulanat (n=9, %36) olacak şekilde %60'ı antibiyotik kullandığı belirlenmiştir. Fizik muayenede en sık ral (n=17, %68) saptanmıştır. En sık tutulan lob %40 (n=10) ile sağ akciğer üst lob olduğu tespit edilmiştir. Yatış esnasında en sık başlanan antibiyotik kombinasyonu seftriakson ve vankomisin (n=7, %28) olmuştur. Takipte tamamı altı yaş ve altında olacak şekilde sekiz hastaya yoğun bakım gereksinimi olmuştur. Yatış süresi ortalama 32.6 ± 12.9 gündü ve hastaların tamamı taburcu edilmiştir. Pandemi öncesi ve sonrası dönemler arasındaki başvuru mevsimlerine ilişkin yapılan incelemede, kış dönemindeki başvuru sayılarının her iki dönemde de benzer oranda olduğu tespit edilmiştir. Pandemi öncesinde yaz mevsimi, başvuru sayısının ikinci en yüksek olduğu dönem olarak belirlenmişken, pandemi sonrasında ikinci sırada yer alan mevsim sonbahar olmuştur. Pandemi öncesi ve sonrası dönemde başvuru mevsimlerinde anlamlı bir değişiklik gözlemlenmiş olup (p=0.04), bununla birlikte başvuruya ilişkin şikayetler ve fizik muayene bulgularında herhangi bir farklılık tespit edilmemiştir. Sonuç olarak nekrotizan pnömoni en sık uzamış ateş ve öksürük şikayetleriyle kış aylarında saptanmaktadır. Çoğu hasta hastaneye yatmadan önce antibiyotik tedavisi almaktadır. Fizik muayenede ral sık görülür ve altı yaş altındaki hastalarda solunum bulguları daha belirgindir. Pandemi sonrası başvuru mevsimlerinde değişiklik gözlenmiş, ancak şikayetler ve muayene bulgularında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Pandemi döneminin nekrotizan pnömoniye etkilerini daha iyi anlayabilmek için daha fazla araştırma yapılması gerekmektedir.