Cıva toksisitesi üzerine selenyumun koruyucu rolünün Oreochromis niloticus'un solungaç ve karaciğer dokularındaki oksidatif stres parametreleri ile değerlendirilmesi

Bu araştırmada cıva (Hg) toksisitesini ve bu toksisite üzerine selenyumun (Se) koruyucu rolünü belirlemek için Oreochromis niloticus'un dokularındaki oksidatif stres parametreleri araştırılmıştır. Bu amaçla balıklar 4 ve 21 günlük sürelerle 0.01 ve 0.05 ppm Hg ile 0.01+0.01 ve 0.05+0.05 ppm Hg+Se karışımlarının etkisine bırakılmış ve solungaç ve karaciğer süperoksit dismutaz (SOD) ve katalaz (CAT) aktiviteleri ile malondialdehit (MDA) düzeyleri belirlenmiştir. Hg'nin tek başına ve Se ile birlikte etkisinde incelenen oksidatif stres parametrelerinde dokuya, ortam derişimine ve etki süresine bağlı olarak önemli değişimlerin meydana geldiği belirlenmiştir. Cıvanın tek başına ve cıva+selenyum karışımının etkisinde özellikle de yüksek ortam derişimlerinde solungaç ve karaciğer SOD ve CAT aktiviteleri, 4 günlük süre sonunda anlamlı bir artış gösterirken (P˂0.05); 21 günlük süre sonunda ise anlamlı bir azalma göstermiştir (P˂0.05). Hg ve Hg+Se karışımının etkisinde her iki dokuda 4 günlük süre sonunda tüm ortam derişimlerinde önemli bir değişim göstermeyen (P˃0.05) MDA düzeyinin, 21 günlük süre sonunda yüksek ortam derişimlerinde anlamlı bir artış gösterdiği belirlenmiştir (P˂0.05). Sonuç olarak O. niloticus'ta belirlenen SOD ve CAT aktiviteleri ile MDA düzeylerindeki artış veya azalışların cıva+selenyum karışımına oranla cıvanın tek başına etkisinde daha fazla olduğu ve selenyumun cıvanın oksidatif toksisitesi üzerine koruyucu bir etkiye sahip olduğu belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Oreochromis niloticus, Cıva, Selenyum, Antioksidan Enzimler, Malondialdehit