Gümüş iyonlarının ve gümüş nanoparçacıkların yara iyileşmesi üzerine çeşitli hücre tiplerindeki in vitro sitotoksisite ve genotoksisite çalışmaları

Gümüş, antimikrobiyal ve yara iyileştirici etkilerinden dolayı yüzyıllardır kullanılmaktadır. Gümüşün antibakteriyel etki mekanizması bilinmesine rağmen, yara iyileştirici etkisi hala tam olarak anlaşılmış değil. Bu çalışmada, gümüş iyonlarının (Ag+) ve gümüş nanaoparçacıkların (AgNP) yara iyileşmesindeki etkisi karşılaştırmalı olarak in vitro koşullarda incelendi. Mekanizmayı aydınlatmak için, Ag+ ve farklı indirgeyici ajanlar kullanılarak sentezlenen çeşitli AgNPların; AgNP-C (sitratla indirgenmiş gümüş nanoparçacık), AgNP-M (maltozla indirgenmiş gümüş nanoparçacık), AgNP-L (laktozla indirgenmiş gümüş nanoparçacık), AgNP-G (glikozla indirgenmiş gümüş nanoparçacık), sitotoksik ve genotoksik ektileri üç hücre tipinde; insan dermal fibroblastları (HDF), fare makrofajları (RAW 264.7) ve fare fibroblastları (L929) araştırıldı. Değişen konsantrasyon miktarlarına ve maruziyet sürelerine karşı oluşan sitotoksik etkiler MTS testi, DNA hasarı ise DNA fragmantasyonu ve anneksin V-PI boyaması uygulanarak tespit edildi. Bu çalışma gösteriyor ki, AgNPlardan farklı olarak Ag+ları hücreler üzerinde toksisiteye yol açıyor, bu yüzden AgNPların çözünürlüğü Ag+ kaynağı olma yönünden önemli bir faktör olabilir. Sonuç olarak, bu çalışmada, Ag+ ve AgNPlar kullanılarak, gümüşün toksik etkisi ve yara üzerindeki iyileştirici etkisi arasında bir bağ kurulmuş oldu. Aynı şartlar altında, AgNPların Ag+ ile benzer hücre çoğaltıcı etkisi göstermesine karşın daha az toksik etki gösterdiği tespit edildi.