Oksitetrasiklin antibiyotiğinin ham aktifleştirilmiş çamurdan fenton oksidasyon yönetimi ile degradasyonu

Antibiyotikler beşeri faaliyetler sonucu atık su ağına giren ve emilim yoluyla atık su çamuruna transfer olan organik kirleticilerdir. Diğer inatçı organik kirleticilerin aksine antibiyotiğe dirençli bakteriyel patojenlerin yayılmasına neden olabilmeleri dolayısıyla atık su çamurundaki antibiyotiklerin arıtılması önem arz etmektedir. Fenton oksidasyonu çamur ayrışması ve inatçı moleküllerin çamurdan uzaklaştırılması konularında ümit veren bir ön arıtma yöntemidir. Ancak antibiyotiklerin atık su çamurunun Fenton oksidasyonu ile arıtılması esnasındaki akıbeti ile ilgili yeterli veri yoktur.Bu çalışma ile Fenton ve Fenton-Benzeri oksidasyonlarının yüksek emilim kapasiteli oksitetrasiklin antibiyotiğinin giderilmesindeki verimleri sentetik olarak kirletilen çamur üzerinde değişik şartlarda incelenmiştir. Hidrojen peroksit dozunun ve Fe+2:H2O2 molar oranının arttırılması proses verimini olumlu yönde etkilerken çamurdaki toplam katı madde miktarı antibiyotik giderimini yüksek oranda düşürmüştür. Fenton ve Fenton-Benzeri oksidasyonları 150 g/kg TKM ve 1.2 Fe: H2O2 molar oranda 120 dakikalık arıtma süresi içinde, sırasıyla %94 ve %87 oranında antibiyotik giderimi sağlamıştır. Metal ve nutrientlerin çözünmesi ve çamurun bazı fiziksel özelliklerinin iyileşmesi de Fenton oksidasyonu ile elde edilen diğer sonuçlardır.